ตลาดมืดหยินชานสาขาหลักเองก็ถือว่าโชคดีเช่นกัน
เพราะผู้นำของพวกมันก็ทรงพลังมากพอจะบดร่างปีศาจวัวที่บุกเข้ามาให้แหลกได้ไม่ยากเย็น ทำให้ตลาดมืดหยินชานเป็นอีกแห่งที่แคล้วคลาดปลอดภัย
อย่างไรก็ตามขุมพลังอื่นๆหาได้โชคดีเช่นนี้ไม่!
ตัวอย่างเช่นตำหนักฟ้าลี้ลับ ขุมพลังกึ่งชั้น 3 ที่ต้วนหลิงเทียนเคยอาศัยอยู่ ได้ถูกปีศาจวัวบุกเข้ามาเข่นฆ่าทำลายล้างช่วงชิงทุกสิ่งไปไม่มีเหลือ!
ไม่ว่าจะต้อยต่ำหรือสูงส่ง ตั้งแต่ศิษย์ชั้นนอกยันจ้าวตำหนักล้วนถูกปีศาจวัวกลืนกินหมดสิ้น…มีเพียงอาวุโสและศิษย์บางคนเท่านั้นที่โชคดีหลบหนีมาได้
ในบรรดาผู้ที่สามารถหลบหนีรอดชีวิตมาได้ ก็มีคนที่ต้วนหลิงเทียนรู้จักมักคุ้นและเคยมีสัมพันธ์ที่ดีด้วยกันอยู่เช่นกัน คนๆนั้นก็ไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็นหวางเฟยเซวียน สตรีห้าวหาญที่ชอบมาป้วนเปี้ยนอยู่ใกล้ๆต้วนหลิงเทียนคนนั้นนั่นเอง
หลังจากที่หวางเฟยเซวียนหลบหนีออกมาจากตำหนักฟ้าลี้ลับได้ นางก็ย้อนกลับไปยังคฤหาสน์ดาบทรราชของนาง อนิจจาทันทีที่นางกลับมาถึงนางก็พบเจอแต่ซากปรักหักพักและซากศพแห้งกรังไร้ชีวิต
หนึ่งในซากศพแห้งกรังที่นางพบ ก็คือปู่ของนางเอง
“ท่านปู่!”
หวางเฟยเซวียนได้แต่ทรุดตัวลงร่ำไห้น้ำตานองหน้าข้างๆศพของปู่นาง ร่ำร้องคร่ำครวญออกมาแทบขาดใจ…
ปู่ของนางก็คือผู้นำคฤหาสน์ดาบทรราชน์ยอดฝีมือที่แข็งแกร่งที่สุดแล้ว…ในเมื่อปู่ของนางยังตายตก เช่นนั้นทุกคนก็ไร้หนทางรอด…
