แทบจะพร้อมกันกับที่ศิษย์ชั้นยอดคนนั้นกล่าวถามออกมา สหายที่อยู่ข้างๆก็หวังดียกมือขึ้นตบหน้าเพื่อนที่กำลังเพ้อดังฉาด ค่อยถามออกไปด้วยใบหน้าไร้เดียงสา “เจ็บหรือไม่เล่า?”
เพี๊ยะ!
สหายที่ถูกตบไม่เพียงไม่ตอบ ยังตบสวนออกมาพร้อมถามกลับ “แล้วเจ้าเจ็บหรือไม่?”
“โอย…เจ็บปวดยิ่ง…”
ครู่ต่อมาสหายที่ตบเพื่อนก่อนก็ได้แต่กล่าวออกมาพร้อมลูบแก้มอย่างเจ็บปวด “ดูเหมือนว่าทั้งข้าและเจ้าเรามิได้ฝันไป”
บทสนทนาของทั้งคู่กระทั่งการผลัดกันตบหน้าราวตัวโง่งมของพวกมัน ไม่เพียงดึงสติศิษย์ทั้งหมดให้กลับคืน ยังทำให้หลายคนอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา
อย่างไรก็ตามศิษย์ทุกคนล้วนยืนยันได้จากการกระทำของทั้งคู่ โดยเฉพาะเหล่าศิษย์ที่ยากยอมรับเรื่องราวและคิดว่าตัวเองกำลังฝันอยู่ ก็ได้รู้แน่ชัด…
พวกมันไม่ได้ฝัน!
เรื่องราวเบื้องหน้าเป็นความจริง!
“ฮึ! ข้าก็บอกแต่แรกแล้ว ว่าศิษย์พี่ต้วนหลิงเทียนต้องเป็นฝ่ายชนะแน่!”
“ถูกแล้ว! ตั้งแต่ศิษย์พี่ต้วนหลิงเทียนอยู่ในลัทธิบูชาไฟมา ศิษย์พี่เคยแพ้ผู้ใดด้วยหรือ? ก่อนหน้านี้ไม่ ตอนนี้ยังไม่ ต่อไปก็ย่อมไม่!!”
“ดูเข้าเถอะ พวกที่คิดว่าศิษย์พี่ต้วนหลิงเทียนจะถูกศิษย์พี่ปู้หงทุบตีตอนนี้ทำหน้ากันอย่างไร…หึหึ ตอนนี้ข้ากล้าบอกได้เลยว่าหากไม่ใช่ระดับอาวุโสเพลิงเงินลงมือ ไม่มีใครเอาชนะศิษย์พี่ต้วนหลิงเทียนได้แน่!”
“ข้าก็คิดเหมือนเจ้า”
…
