ท่านพลังสีทองทรงกลมสว่างจ้ากินรัศมี 100 หมี่นั้นปกปิดสายตาของทุกผู้คนไม่เว้นเวินเยี่ยนที่เร่งรุดล่าถอยออกไปเมื่อครู่ได้อย่างหมดจด ไม่มีใครสามารถแลเห็นเรื่องราวภายในเขตแดนทรงกลมสีทองสว่างเจิดจ้ากลางหาวได้เลย
“เขตแดนรึ?”
เมื่อตกอยู่ในเขตแดนที่ต้วนหลิงเทียนกางออกในชั่วพริบตา ปู้หงอดไม่ได้ที่จะแสยะยิ้มเย้ยหยันออกมาคราหนึ่งหลังมองเรื่องราวโดยรอบ จากนั้นมันก็ปะทุพลังเหี้ยมหาญออกมาทั่วร่าง
ชิ้ง! ชิ้ง! ชิ้ง! ชิ้ง! ชิ้ง! ชิ้ง! ชิ้ง! ชิ้ง!
เปรี๊ยง! เปรี๊ยง! เปรี๊ยง! เปรี๊ยง! เปรี๊ยง!
…
กระบี่พลังสีทองนับหมื่นเล่มในเขตแดนหมื่นกระบี่ของต้วนหลิงเทียน พุ่งไปดั่งห่าพิรุณพยายามทะลวงร่างปู้หงให้จงได้ ทว่าทั่วร่างปู้หงกลับมีม่านพลังทรงกลมฉาบคลุมเอาไว้ดั่งลูกแก้ว สามารถต้านทานรับกระบี่พลังของเขาได้อย่างไม่สะทกสะท้าน
‘เวทย์พลังป้องกัน…’
เห็นฉากดังกล่าวต้วนหลิงเทียนอดไม่ได้ที่จะหยีตา จากลักษณะพลังที่ร้อยเรียงถักทออย่างละเอียดจนกลายเป็นเข้มแข็งยากทำลายของม่านพลังทรงกลมที่ปู้หงใช้ออกคลุมกาย สมควรเป็นวทย์พลังป้องกันไม่ผิดแน่
ยิ่งไปกว่านั้น เวทย์พลังป้องกันที่ปู้หงใช้ คงไม่ใช่เวทย์พลังป้องกันขั้นกลางแน่นอน!
“ต้วนหลิงเทียนแม้เวทย์พลังป้องกันของข้าจักไม่ร้ายกาจเท่าปราการเต่าทมิฬของเจ้า…แต่อย่างไรมันก็เป็นเวทย์พลังป้องกันขั้นสูง! อาศัยเพียงพลังของเขตแดนเจ้ามิมีวันทำลายการป้องกันของข้าได้!!”
