ตั้งแต่ตอนที่ปู้หงตะโกนเรียกต้วนหลิงเทียนดังลั่น ทุกคนก็ตื่นเต้นกันไม่น้อย
พวกมันทราบเรื่องการกลับมาของปู้หง กระทั่งทราบวันที่ต้วนหลิงเทียนจะทำงานเสร็จ จึงพากันมารออยู่ที่จัตุรัสกลางแต่แรก หมายรอชมเรื่องราวบันเทิงเริงใจ และพวกมันก็ไม่ผิดหวังจริงๆ
“อั้ยหยา…ศิษย์พี่ปู้หงท่าทางจะมีโทสะยิ่ง”
“ยังไม่ให้มีโทสะได้อย่างไรไหว? ศิษย์น้องอย่างเวินเยี่ยนถูกรังแกถึงขนาดนั้น ในฐานะศิษย์พี่หากไม่โกรธต้วนหลิงเทียนสิถึงจะแปลก”
“ใช่…หากไม่ใช่เพราะก่อนหน้าศิษย์พี่ปู้หงไม่ได้อยู่ในลัทธิบูชาไฟ ข้าเชื่อว่าศิษย์พี่คงไปเอาเรื่องต้วนหลิงเทียนแต่แรกแล้ว ไม่รอให้เรื่องราวมันผ่านไปเนิ่นนานเป็นเดือนเช่นนี้หรอก และด้วยพลังฝีมือของศิษย์พี่ปู้หงข้ากลัวว่าต้วนหลิงเทียนจะไม่ใช่คู่มือ!”
“นั่นมันแน่อยู่แล้ว! ศิษย์พี่ปู้หงจะอย่างไรก็เป็นถึงอันดับ 2 ในทำเนียบยอดฝีมือศิษย์ที่แท้จริงของลัทธิบูชาไฟเรา ไม่กี่ปีที่แล้วก็สามารถทะลวงถึงขอบเขตเซียนสวรรค์ 3 เปลี่ยน แล้วอันดับที่ 4 อย่างศิษย์พี่ต้วนหลิงเทียนจะเอาอะไรไปสู้ได้เล่า”
“ดูเหมือนว่าวันนี้ต้วนหลิงเทียนจะถึงคราวเคราะห์แล้วสินะ…บางทีพลังฝีมือมันอาจจะสูง แต่อาศัยพลังฝีมือเพียงเท่านี้ยังไม่พอจะรับมือศิษย์พี่ปู้หง”
….
