เพราะก่อนหน้านี้หลี่อันเพียงสัมผัสพลังฝึกปรือของต้วนหรูเฟิงได้เพียงเซียนนภาขั้นกลางที่เสมือนพึ่งทะลวงผ่านมาเท่านั้น…
ทว่าตอนนี้พลังฝึกปรือของต้วนหรูเฟิงกลับเพิ่มพูนขึ้นมาจนบรรลุถึงขอบเขตเซียนนภาขั้นสูงสุดได้ในเวลาชั่วพริบตา!
ถึงแม้จะยังไม่บรรลุถึงขอบเขตเซียนสวรรค์ แต่เพียงเท่านี้ก็ทำให้หลี่อันอดไม่ได้ที่จะแปลกใจ
‘สมแล้วที่เป็นบิดาของต้วนหลิงเทียน…ต้วนหรูเฟิงผู้นี้สมควรรู้ทักษะปกปิดพลังฝึกปรือเช่นกัน’
ในใจหลี่อันได้แต่คิดไปในลักษณะนี้ มันไม่ได้ตกใจอะไรและคิดว่าก่อนหน้าเป็นต้วนหรูเฟิงปกปิดพลังที่แท้จริงเอาไว้แล้วพึ่งปลดปล่อยออกมาเท่านั้น
มันไม่เคยคิดถึงเรื่องที่ว่า…
พลังฝึกปรือของต้วนหรูเฟิงได้เพิ่มพูนสูงขึ้นแม้แต่น้อย
เพราะเมื่อครู่พลังฝึกปรือของต้วนหรูเฟิงก็แค่เซียนนภาขั้นกลางเท่านั้น ไม่ได้ใช้เวทย์พลังอะไรไฉนพลังฝึกปรือจะเพิ่มพูนขึ้นมาได้?
“แม่ทัพหวัง!”
หลังต้วนหรูเฟิงคืนสติ คนต่อมาที่รู้สึกตัวก็คือหรงหยวน เมื่อเห็นร่างแม่ทัพใหญ่หวังหัวตัวแยกจาก สองตาของมันก็เปลี่ยนเป็นแดงฉานทันที
“ท่านแม่ทัพใหญ่!”
“ท่านแม่ทัพใหญ่!”
…
ขณะเดียวกัน เหล่าองครักษ์เกราะทมิฬไม่เว้น ถงจ้ง ก็ร่ำร้องออกมาด้วยความเสียใจ
หลังจากนั้นสายตาของทุกคนก็ละออกจากศพของแม่ทัพใหญ่แซ่หวัง และหันไปตกยังร่างหลี่อันและคนอื่นๆด้านหลังหลี่อันด้วยสายตาเคียดแค้นชิงชังดั่งมีเพลิงโทสะลุกโชน!
