เสียงหวีดหวิวหนึ่งดังขึ้นเบาๆ…
พริบตาต่อมาภายใต้สายตาของทุกคน ศีรษะของแม่ทัพใหญ่กองกำลังองครักษ์เกราะทมิฬ ก็กระเด็นออกจากร่าง!
โลหิตพวยพุ่งออกจากลำคอไร้ศีรษะ มองไปคล้ายน้ำพุแดงฉานสายหนึ่งพรั่งพรูขึ้นไปรดฟ้า ค่อยเบ่งบานปานกุหลาบแดง
“หึ! ต่อหน้าท่านผู้อาวุโสหลี่อัน มดปลวกเซียนปฐพีเช่นเจ้ายังกล้าโอหัง?”
ขณะเดียวกัน ชายชราคนหนึ่งที่อยู่ด้านหลังหลี่อันพลันกล่าววาจาค่อนแคะออกมาเสียงเย็นอย่างดูแคลน
เมื่อครู่เป็นมันที่ลงมือเอง และอาศัยเพียงหนึ่งกระบี่ก็บั่นคอแม่ทัพใหญ่กองกำลังองครักษ์เกราะทมิฬได้อย่างง่ายดาย!
“เหล่าหวัง!”
ต้วนหรูเฟิงเป็นคนแรกที่รู้สึกตัว สีหน้ายังเปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัดเมื่อเห็นร่างแม่ทัพใหญ่เบื้องหน้าหัวตัวแยกจาก สองตากลายเป็นแดงฉานปานโลหิต ไอมารอันน่าสะพรึงกลัวปะทุระเบิดออกมาท่วมร่าง!
ผึก!
เสียงหนึ่งดังขึ้น เป็นเชือกรัดมวยผมบนศีรษะต้วนหรูเฟิงขาดผึง ยามนี้ผมสีดำยาวพลันปลิวไสวแม้ไร้ลม มองไปคล้ายอสรพิษสีดำสนิทกำลังเลื้อยแล่นในอากาศ
ทั่วร่างต้วนหรูเฟิงตอนนี้ปรากฏไอมารสีดำสนิทลุกโชนขึ้นมาปกคลุมดั่งเพลิงไฟ
และกลิ่นอายพลังทั่วร่างยังปะทุเพิ่มพูนสูงขึ้นอย่างไม่หยุดยั้ง!
“หืม? เซียนนภาขั้นกลางเต็มขั้น….เซียนนภาขั้นเชี่ยวชาญ…เซียนนภาขั้นสูงสุด…”
เมื่อสัมผัสได้ถึงพลังทั่วร่างต้วนหรูเฟิงที่เพิ่มพูนสูงขึ้นเรื่อยๆ กระทั่งหลี่อันยังอดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้วออกกมา
