เมื่อต้วนหลิงเทียนกล่าวขู่เถียนตง ต่งหลินเองก็ไม่ยอมน้อยหน้าเร่งกล่าวขู่เถียนตงออกมาเช่นกัน เพราะมันกลัวใจเถียนตงจริงๆ ว่าจะถอยให้ต้วนหลิงเทียนเพราะเห็นแก่คนใกล้ชิด
ต้องบอกเลยว่าเมื่อเทียบกับต้วนหลิงเทียนแล้ว เถียนตงย่อมหวาดกลัวบิดาของต่งหลินมากกว่า เพราะนั่นคือต่งหยวนจิ้น รองจ้าวหอคุมกฏ!
ดังนั้นไม่นานมันก็ตัดสินใจเลือกได้ โดยเลือกจะยืนมองต้วนหลิงเทียนอย่างเฉยเมย
“ต้วนหลิงเทียน วันนี้ข้าจะไม่ลงมือทำอะไรเจ้า…แต่ต่งหลินยังอยู่ในความคุ้มครองของข้า!”
“หากภายใต้สถานการณ์เช่นนี้แต่เจ้ายังกล้าแตะต้องเหล่าศิษย์และลูกหลานข้า…ข้าเถียนตงจะทำลายเจ้าแม้ข้าต้องฝ่าฝืนกฏจนถูกลงทัณฑ์ก็ตาม”
เสียงกล่าวเถียนตงนั้นเย็นชาหนาวเหน็บนัก ยังกล่าวออกอย่างเด็ดขาดไม่เหลือที่ว่างให้ต่อรองใดๆ
“จริงหรือ?”
ต้วนหลิงเทียนแสยะยิ้มออกมาอย่างเยือกเย็น “หากข้าจำไม่ผิด…ในลัทธิบูชาไฟเหมือนจะมีกฏอยู่ข้อหนึ่ง หากอาวุโสหอคุมกฏกระทำความผิดเสียเอง โทษทัณฑ์ที่ได้รับจะหนักเป็นสองเท่า!”
“ต่อให้เจ้าไม่ฆ่าข้าเพียงทำให้ข้าพิการ…แต่ข้ากลัวว่าสุดท้ายเจ้าต้องไม่พ้นถูกตัดสินโทษตายแน่นอน! เจ้ายินดีสละชีวิตของตัวเองเพื่อปกป้องเหล่าศิษย์และลูกหลานเพียงแค่ถูกข้าทุบตี?”
“เจ้าคิดว่า…ข้าจะเชื่อเรื่องนี้?”
ขณะกล่าวยิ่งมารอยยิ้มแสยะบนใบหน้าต้วนหลิงเทียนยิ่งฉีกกว้าง แววตาที่ใช้มองเถียนตงก็เผยความท้าทายประชดประชันชัดเจน
