ดังนั้นในวินาทีสุดท้าย เถียนตงจึงได้เลือกที่จะหลบทางออกไป
“อาวุโสเถียนตง!!”
เมื่อเห็นเถียนตงเลือกที่จะถอยไปในห้วงเวลาคับขัน ปล่อยให้มันต้องเผชิญหน้ากับต้วนหลิงเทียนโดยตรง สีหน้าต่งหลินถึงกับซีดไปเป็นไก่ต้ม มันไม่คิดไม่ฝันเลยว่าเถียนตงจะตัดสินใจเช่นนี้ในวินาทีสุดท้าย!
เพี๊ยะ!
อย่างไรก็ตามในขณะที่หน้าต่งหลินถอดสี เสียงตบเน้นๆก็ดังชัดถนัดถนี่ก้องฟ้า
เป็นต้วนหลิงเทียนที่บรรลุถึงเบื้องหน้าต่งหลิน ยกมือขึ้นสะบัดตบฟาดออกไปอย่างไร้ปราณีจนต่งหลินถึงกับหน้าหัน รอยแดงฉานรูปฝ่ามือผุดโผล่ขึ้นมาบนหน้าต่งหลินอย่างน่ากลัว!
เรียกว่าเพียงหนึ่งตบก็ทำให้แก้มต่งหลินปูดบวมขึ้นมาทันตาเห็น
“จะ…เจ้ากล้าตบข้า!”
หลังจากหายจากอาการอื้ออึง ต่งหลินก็มองต้วนหลิงเทียนด้วยสีหน้าเหลือเชื่อราวกับเห็นผี
“อ่า ข้ากล้าตบเจ้า”
ต้วนหลิงเทียนแสยะยิ้ม ก่อนที่จะสะบัดมือตบหน้าต่งหลินอีกฉาด และตบนี้ยังแรงกว่าตบก่อนหน้า!
หากต่งหลินยังกล้าพล่ามออกมาอีกคำ เขาจะเพิ่มแรงตบให้หนักขึ้น!
สุดท้ายต่งหลินก็ไม่กล้าพูดอะไรออกมาแม้แต่คำเดียว เงียบไปปานคนตาย
เพี๊ยะ! เพี๊ยะ! เพี๊ยะ! เพี๊ยะ! เพี๊ยะ!
……
เสียงตบมันส์มือดังชัดถนัดถนี่เป็นจังหวะจะโคน ตอนนี้อาวุโสเพลิงทองแดงที่อยู่หน่วยลาดตระเวนเดียวกับต้วนหลิงเทียน ถึงกับลอยร่างค้างกลางหาวปากอ้ากว้าง หนังศีรษะเสมือนชาด้านมองเรื่องราวตาปริบๆ แต่ไม่มีใครกล้าสอดมือเข้ามาห้าม
