ป่านนี้มันคงร้องขอให้เถียนตงลงมือทุบตีต้วนหลิงเทียนไปแล้ว เพื่อล้างแค้นและขจัดความเกลียดชังในใจ
อย่างไรก็ตาม เมื่อนึกถึงคำขู่ของต้วนหลิงเทียนก่อนหน้า ต่งหลินทำได้แค่เงียบปากไว้ไม่ให้กล่าวอะไรออกมามั่วซั่ว
ตอนนี้เถียนตงย่อมสามารถทุบตีต้วนหลิงเทียนให้เจ็บหนักกระทั่งทรมานให้อีกฝ่ายอยู่ไม่สู้ตาย
ทว่าต้วนหลิงเทียนได้กล่าวไว้แล้ว ว่าทุกสิ่งอย่างที่เถียนตงกระทำวันนี้ ทั้งหมดจะย้อนมาลงที่มันต่งหลินในวันหน้าเป็นสิบเท่าร้อยเท่า!
เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ขึ้นมาต่งหลินก็หวาดกลัวจนปอดแหก!
ต่งหลินได้แต่ขบฟันดังกรอดๆจนกรามแทบแตก แต่ไม่กล้าขอให้เถียนตงทำร้ายต้วนหลิงเทียนอีกต่อไป!!
“ต้วนหลิงเทียน เจ้าพอได้แล้ว!”
เถียนตงที่มาหยุดขวางต้วนหลิงเทียนเอาไว้เบื้องหน้า มองกล่าวกับต้วนหลิงเทียนด้วยน้ำเสียงแววตาเยียบเย็น
“เถียนตง”
เมื่อเห็นเถียนตงมาขวางทาง หน้าต้วนหลิงเทียนก็เริ่มฉายชัดถึงความดุร้าย “เจ้าไม่เข้าใจสิ่งที่ข้าพูดก่อนหน้าว่าให้ยืนนิ่งเป็นรูปปั้นรึไง…หรือเจ้าไม่ได้ยิน?”
“ต้วนหลิงเทียน อย่าได้คิดว่าข้าจะไม่กล้าลงมือกับเจ้า!”
เถียนตงตอนนี้เดือดดาลนัก ต่อหน้ารุ่นเยาว์คนหนึ่งอย่างต้วนหลิงเทียน แต่มันกลับถูกอีกฝ่ายกระทำราวไม่เห็นหัว
หากวันนี้ต้วนหลิงเทียนทุบตีต่งหลินภายใต้จมูกมัน มันไม่ทราบจะสู้หน้าต่งหยวนจิ้นบิดาของต่งหลินอย่างไรดี
ดังนั้นตอนนี้มันทำได้แค่ยืนหยัดปกป้องต่งหลิน
