เมื่อเห็นว่าเถียนตงนิ่งไปไม่กล้าเคลื่อนไหว ร่างต้วนหลิงเทียนพลันย่ำอากาศเข้าหาต่งหลินทันที!
ตึง!
ตึง!
…
ไม่ทราบว่าต้วนหลิงเทียนจงใจหรือไม่ แต่ทุกก้าวที่ย่ำออกไป มวลพลังทั่วกายพลันปะทุระเบิดออกมา ยังผลให้มวลอากาศใต้ฝ่าเท้าแตกระเบิดส่งเสียงดังลั่นสนั่นฟ้า กลิ่นอายพลังยิ่งมายิ่งเกรี้ยวกราดดุร้ายนัก
และเสียงอากาศแตกระเบิดนี้ ยามมันดังเข้าหูต่งหลิน ก็ทำให้สีหน้าต่งหลินซีดลงทันที
แต่ละย่างก้าวของต้วนหลิงเทียน พลังสภาวะแทบไม่ต่างใดจากมีค้อนอันเขื่องฟาดทุบลงกลางอกต่งหลิน! พาลให้มันอึดอัดจนหายใจไม่ออก!!
และชั่วพริบตา ร่างต้วนหลิงเทียนก็อยู่ห่างจากต่งหลินแค่ไม่กี่ก้าวเท่านั้น
“อะ…อาวุโสเถียนตง!”
เมื่อสัมผัสได้ถึงจิตสังหารอำมหิตของต้วนหลิง ทั้งแววตามืดดำเยียบเย็นที่มองมาราวไม่เห็นมันเป็นผู้คนของต้วนหลิงเทียน ต่งหลินถึงกับขวัญหนีดีฝ่อ ใจมันเต้นรัวด้วยความหวาดกลัว แผ่นหลังเริ่มชุ่มโชกไปด้วยเหงื่อเย็น ร่ำร้องขอความช่วยเหลือจากเถียนตงออกมาดังลั่น
ฟุ่บบบ!!
และแทบจะพร้อมกันกับที่ต่งหลินกล่าวจบคำ ร่างเถียนตงก็วูบมาปรากฏเบื้องหน้ามันราวภูตผี ขวางกั้นต่งหลินจากต้วนหลิงเทียนเอาไว้
เมื่อเห็นเถียนตงวูบมาขวางทาง ต่งหลินอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก ราวกับมันได้รับอาวุธเทพมาคอยปกปักษ์พิทักษ์กายอีกครั้ง
หากเป็นก่อนหน้า…
