งรวดเร็ว
เจียงผิงอันรีบโคจรปราณวิญญาณเป็ นคมดาบ ฟาดฟันท าลาย มันทันที
เปรี้ยง!
เสวี่ยตานแหลกระเบิด ร่างของเจียงผิงอันเจียนสะบั้นเละ ทั่วร่าง ถูกโลหิตย้อมแดง เจ็ดทวารทะลักโลหิตเยี่ยงอสรพิษตัวน้อย
สีหน้าของเจียงผิงอันเหยเกด้วยความเจ็บปวด ลมหายใจของเขา แผ่วลง
ตลอดการแข่งขันประลองร ้อยเมือง ไม่มีครั้งใดที่ทาเขาสาหัสได้ เพียงนี้
ขณะนั้นเอง พลังพิเศษก็ก่อตัวในดินแดนลับ โอบล้อมรักษาร่าง อันบาดเจ็บของเขาไว้
ความเจ็บปวดค่อย ๆ ทุเลาลง แล้วใบหน้าของเจียงผิงอันก็ ปรากฏรอยยิ้ม
มีดินแดนลับนี้ช่วยเหลือ ก็ประหยัดโอสถฟื้นบาดแผลไปหนึ่งเม็ด
หลังฟื้นตัวได้ เจียงผิงอันก็ทะลวงชีพจรต่อ
เสวี่ยตานก่อตัวครั้งแล้วครั้งเล่า ก่อนจะถูกทาลาย กระอักเลือด ซ้าไปมา
เจียงผิงอันทนรับความเจ็บปวด ยึดติดกับเป้ าหมายในใจ
บางทีความส าเร็จปัจจุบันของเจียงผิงอันจะเป็ นเพราะทรัพยากร
แต่ก็มองข้ามความพยายามยิ่งใหญ่ลืมกินลืมนอนของเขาไป ไม่ได้
จะมีสักกี่คนที่ทนความเจ็บปวดเจียนตายไหว? สักกี่คนกันที่ทน ความเดียวดาย ฝึกฝนล าพังได้?
อีกไม่กี่เดือน เจียงผิงอันจึงจะอายุสิบหก แต่ใบหน้าของเขาไร ้ ความเป็ นเยาว์วัยเยี่ยงเด็กหนุ่มไม่รู ้ประสาอีกต่อไป มีเพียงความดึง ดันพากเพียร
สองปีเพียงพอแล้วกับการเปลี่ยนแปลงหลาย ๆ อย่าง
ขณะเขาฝึกฝน อัจฉริยะคนอื่น ๆ อีกเก้าคนก็ได้ประจักษ์ความ น่าสะพรึงกลัวของภาพฉายหมิงหวังเช่นกัน
แต่พวกเขามีความรู ้มากกว่
