“อย่างไรก็ตามหากจ้าวลัทธิออกจากการปิดด่าน พวกนางคง…”
กล่าวถึงตรงนี้แววตาก่านหรูเยี่ยนก็เผยความสำนึกผิดและเสียใจนัก
“หากข้าเลือกได้ ไม่สู้วันนั้นข้ายอมให้นางอยู่กับเจ้าเสียประเสริฐกว่า…อยู่ในภูมิภาคเบื้องล่างกับเจ้าต่อแม้จะสุดท้ายก็สมควรถูกลัทธิบูชาไฟพบตัว แต่อย่างน้อยๆนางก็ยังได้เป็นแม่คนอย่างมีความสุข ได้พร้อมหน้าพร้อมตากับสามีและบุตรแม้จะเป็นช่วงเวลาสั้นๆก็ตามที…”
“ตอนนี้ข้าไม่รู้ด้วยซ้ำว่าพวกนางแม่ลูกเป็นตายร้ายดีอย่างไร ไม่ทราบจะมีวันได้อยู่พร้อมหน้าพร้อมตากับเจ้าหรือไม่…”
ไม่ทราบตั้งแต่เมื่อไหร่ หากแต่ตอนนี้หยาดน้ำตา 2 สายได้หลั่งรินลงมารดแก้มก่านหรูเยี่ยน คล้ายนางทำใจไปแล้วว่าน้องสาวของนางไม่รอดแน่
“พวกเราต้องได้กลับมาพร้อมหน้าพร้อมตากันอีกครั้งแน่!”
ต้วนหลิงเทียนกล่าวออกมาด้วยความแน่วแน่ “ข้าจะช่วยเค่อเอ๋อกับลูกให้ได้ก่อนที่จ้าวลัทธิบูชาไฟจะออกมาจากการปิดด่านฝึกตน! แต่ถ้าหากเกิดอะไรขึ้นกับพวกนางแม่ลูกล่ะก็…”
“วันหน้าข้าไม่เพียงจะสับร่างจ้าวลัทธิบูชาไฟให้แหลกเป็นหมื่นชิ้น แต่ข้าจะขุดรากถอนโคนลัทธิบูชาไฟอุบาทว์นี้ของมันให้สิ้นซาก! ข้าจะลบลัทธิระยำนี่ ให้มันหายไปจากหน้าประวัติศาสตร์ของดินแดนเทพยุทธ์เซียนเต๋าด้วยสองมือของข้า!!”
วาจาท้ายประโยค เสียงกล่าวของต้วนหลิงเทียนเย็นเยือกปานผุดแทรกขึ้นมาจากหล่มน้ำแข็ง พาลให้ก่านหรูเยี่ยนรู้สึกหนาวจับใจ!
