ตอนที่ 2,037 : ก่านหรูเยี่ยน
ถึงแม้ว่าต้วนหลิงเทียนจะยังไม่เคยพบเห็นลูกสาวของเขาสักครั้ง หากแต่เลือดย่อมข้นกว่าน้ำ ไหนเลยจะไม่รู้สึกห่วงกังวลในฐานะบิดา
และตอนนี้ต้วนหลิงเทียนก็รู้สึกกระวนกระวายใจไม่น้อย เมื่อนึกถึงความทรมานที่ลูกสาวของเขาจะได้รับในเรือนจำ
‘พ่อมันไม่เอาไหน…ต้องโทษที่พ่อของเจ้าคนนี้มันไม่เอาไหน!’
จังหวะนี้ในใจต้วนหลิงเทียนได้แต่โทษตัวเองเท่านั้น ที่กระทั่งลูกสาวคนเดียวยังไม่อาจทำให้นางได้มีชีวิตที่ดีได้ ต้องมาตกระกำลำบากอะไรแบบนี้ วันหน้าเขาจะทำทุกอย่างเท่าที่จะทำได้ในฐานะพ่อคนเพื่อชดเชยให้แก่นาง
หลังสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ต้วนหลิงเทียนก็ค่อยๆดีขึ้น
“อาวุโสเมิ่งฉี ตลอดทางที่ท่านพาข้ามา ทำไมข้าไม่เห็นมีใครเฝ้าเลยเล่า…แบบนี้พวกท่านไม่กังวลว่าจะมีใครบุกเข้ามาปล้นชิงตัวนักโทษหรือ?”
สองตาต้วนหลิงเทียนเผยประกายสว่างวาบ มองถามเมิ่งฉีทันที
ตั้งแต่ที่ต้วนหลิงเทียนเดินเข้ามาในเรือนจำ ระหว่างทางที่ผ่านมาเขายังไม่เห็นบุคคลที่ 3 แม้แต่คนเดียวนอกเหนือจากเขากับเมิ่งฉี
ไม่สิ!
ไม่ต้องกล่าวถึงคนเป็นด้วยซ้ำ กระทั่งคนตายยังไม่มีให้เห็น!
เขาอยากรู้นักว่าใช่มี ‘จุดบอด’ อะไรในเรือนจำแห่งนี้หรือไม่ เขาจะได้ช่วยเหลือเค่อเอ๋อกับลูกสาวให้ได้โดยเร็วที่สุด
เขาไม่อยากให้เค่อเอ๋อแม่ลูกต้องทนอยู่ที่นี่แม้แต่วินาทีเดียว
“ปล้นชิงตัวนักโทษ?”
