ได้ยินคำของต้วนหลิงเทียน เมิ่งฉีอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา
“ต้วนหลิงเทียนเจ้าประเมินเรือนจำของหอคุมขังพวกเราต่ำเกินไปแล้ว…เรือนจำสำหรับคุมขังนักโทษของลัทธิบูชาไฟเรา ตลอดประวัติศาสตร์ตั้งแต่ครั้งลัทธิบูชาไฟยังตั้งรกรากที่ภูมิภาคเบื้องล่างจนถึงวันนี้ มิเคยมีผู้ใดสามารถปล้นชิงตัวนักโทษได้สำเร็จแม้แต่ครั้งเดียว!”
“ในเรือนจำแห่งนี้แม้เจ้าจะมองไม่เห็นอะไร แต่มีค่ายกลสังหารจัดตั้งไว้ทุกแห่งหน! หากผู้ที่บุกรุกเข้ามาพลังฝึกปรืออ่อนด้อยกว่าขอบเขตเซียนสวรรค์ ย่อมตกตายทันที!”
“กระทั่งผู้ที่ยังอยู่ในขอบเขตเซียนสวรรค์ 4เปลี่ยน แม้จะเอาชีวิตรอดมาจากค่ายกลสังหารได้ แต่ก็จำต้องบาดเจ็บสาหัส! กระทั่งสุดยอดฝีมือขอบเขตเซียนสวรรค์ 4 เปลี่ยนก็มิอาจรอดพ้นชะตากรรมถูกพลังของค่ายกลทำร้ายจนสิ้นท่า!!”
“และต่อให้เป็นยอดฝีมือขอบเขตเซียนสววรรค์ 5เปลี่ยน ถึงพวกมันจะเอาตัวรอดจากค่ายกลสังหารไปได้ แต่พวกมันก็มิมีวันบุกเข้าไปในห้องขังและช่วงชิงตัวนักโทษออกไปได้เด็ดขาด”
เมิ่งฉีกล่าวออก และในวาจาเผยเรื่องหนึ่งให้รู้ชัด
ภายในเรือนจำแห่งนี้ มีค่ายกลสังหารติดตั้งไว้ทุกแห่งหน
หากพลั้งเผลอไปกระตุ้นการทำงานของค่ายกลเข้าล่ะก็ กระทั่งสุดยอดฝีมือขอบเขตเซียนสวรรค์ 4เปลี่ยนยังไม่รอดแน่!
“ที่แท้เป็นแบบนี้นี่เอง”
