เก้าเทพสงครามแห่งต้าเซี่ย หมิงหวัง ทิ้งมรดกเอาไว้
เมื่อเห็นสายตาโหยหาทั้งหลาย หมิงเฉินก็ทราบความในใจ
เขาโบกมืออีกครั้ง แล้วอานาจมิติก็ก่อตัวเป็ นประตูมิติเบื้องหลัง อีกหน
“ตามที่ข้าเคยกล่าวไว้ สิ่งที่พวกเจ้าได้คือโอกาส ส่วนมรดกจะ ยอมรับเจ้าหรือไม่ ขึ้นกับวาสนาของพวกเจ้าเอง”
“เข้าไปสิ”
เมื่อได้รับอนุญาต หนุ่มสาวทั้งสิบก็รีบปรี่เข้าไปทันที
ไม่นานนัก ข้างนอกนั่นก็เหลือเพียงหมิงเฉินและเจ้าเมืองไม่กี่คน
หนึ่งในเจ้าเมืองถามขึ้นว่า “พวกเขาจะได้มรดกหมิงหวังมา หรือไม่?”
“เรื่องนี้เป็ นไปไม่ได้หรอก”
หมิงเฉินกล่าวยิ้ม ๆ “สิ่งที่พวกเขาต้องเผชิญคือหมิงหวังใน ขอบเขตเท่ากัน แต่บรรลุกฎแห่งมิติ”
เซี่ยชิงเอ่ยช ้า ๆ “หมิงหวังมิใช่เริ่มทาความเข้าใจกฎแห่งมิติใน ขอบเขตวิญญาณแรกก าเนิดหรือ?”
“ใช่แล้ว ข้าถึงได้บอกว่าพวกเขาไร ้โอกาส ยังมีเวลาอีกสาม เดือน ให้พวกเขาฝึกปรือในดินแดนลับเถิด อาจพัฒนาก้าวกระโดด กันก็ได้”
เมื่อได้ยินวาทะหมิงเฉิน เจ้าเมืองมากมายก็มีสีหน้าพิกล เจ้า แคว้นหน้าตาคมเข้มเช่นนี้ยังหลอกคนหน้าตาเฉยได้อีก
แต่การได้เข้าสู่ดินแดนลับหมิงหวังเพื่อฝึ กฝนก็เป็ นโอกาสอัน ยิ่งใหญ่เช่นกัน
อัจฉริยะทั้งสิบหารู ้ไม่ว่าถูกต้มเสียเปื่อย
พวกเขาปรากฏตัวในโถงกว้างแห่งหนึ่ง โอ่โถงเกินใดเทียบ สูง เป็ นพันจั้ง กาแพงสลักเสลาลวดลายลึกลับมากมาย
ตรงหน้าโถงหลักมีรูปสลักศิลาขนาดมหึมาตั้งอยู่แห่งหนึ่ง มิอาจ ทราบว่าเพร
