ได้บรรลุเป็ นเซียน และมรดกของเขาก็ไม่เหมาะสมกับข้า”
เจียงผิงอัน “……”
ใช ้คนเทียบคน อกแตกตายเอง
มีผู้ฝึกตนกี่มากน้อยเฝ้ าฝันอยากได้มรดกของผู้ฝึกตนขอบเขต วิญญาณแรกกาเนิด แต่เมิ่งจิงหาสนใจมรดกหมิงหวังไม่
“เจ้าท่อนไม้ แล้วเหตุใดเจ้าจึงไม่รีบไป?” เมิ่งจิงถามย้อน
“คุณสมบัติของข้ามีจากัด แม้ภาพฉายของผู้อาวุโสท่านนี้จะลด ขอบเขตลง ก็มิใช่ผู้ที่ข้าสู้ไหว”
เจียงผิงอันรู ้จักตัวเองดี แม้ใจจะอยากได้มรดกเต็มที แต่ก็ไร ้ซึ่ง ความหวัง
“แต่การจะได้สู้กับผู้อาวุโสท่านนี้จะสามารถทาให้ข้าพัฒนาตัว ได้อย่างมากในสามเดือน ข้าไปแล้วนะ”
“สู้เขา เจ้าทาได้!” เมิ่งจิงโบกกาปั้นน้อย ๆ ให้กาลังใจเจียงผิงอัน
นางหวังอย่างยิ่งว่าอีกฝ่ายจะได้รับมรดก
เจียงผิงอันก้าวเข้าไปในวังวนมิติ ภาพตรงหน้าแปรเปลี่ยนไปอีก ครั้ง
เขาปรากฏขึ้นบนยอดเขาแห่งหนึ่ง ห้อมล้อมด้วยมวลเมฆาสุด ลูกหูลูกตา
หนึ่งเงาร่างรางเลือน ใบหน้าไม่ชัดเจนยืนถือกระบี่ บรรยากาศ เกินบรรยายแผ่ออกมาจากภายใน
ภาพฉายนี้น่าจะเป็ นภาพฉายของหมิงหวัง ซึ่งก่อเกิดภายใต้กฎ พิเศษ
โดยไม่รอเจียงผิงอันไหวตัว ภาพฉายของหมิงหวังก็เปิดฉากจู่ โจม
เจียงผิงอันรีบถอยร่น
หนึ่งภาพประหลาดบังเกิดขึ้น ปลายกระบี่ในมือหมิงหวังพลัน หายลับ
อึดใจต่อมา เจียงผิงอันก็รู ้สึกเจ็บไหล่แปลบ กระบี่เล่มหนึ่งแทง เขาจากด้านหลัง
เมื่อหันไปมอง ก็พบปลายกระบี่ยื่นออกมาจากสุญตาเบื้องหลัง!
เจียงผิงอันตกตะลึง
นี่ค
