ในโลกที่ผู้อ่อนแอทำได้แค่ตกเป็นเหยื่อของผู้เข้มแข็ง ผู้ที่แข็งแกร่งย่อมได้รับการนับถือ
และสิ่งที่ต้วนหลิงเทียนกระทำในวันนี้ ก็คือนิยามความแข็งแกร่งอย่างแท้จริง เรื่องนี้พาลให้เหล่าศิษย์ชั้นยอดในวังชินหั่วอดไม่ได้ที่จะเลื่อมไส
ในขณะที่เหล่าศิษย์ชั้นยอดทั้งหลายกำลังกระซิบกระซาบกันนั้น
“นั่นเจ้าคิดไปจะไปไหน…ข้าให้เจ้าไปได้ตั้งแต่เมื่อไหร่?”
เสียงไร้แยแสของต้วนหลิงเทียนพลันดังขึ้น และมันก็ดึงดูดความสนใจของเหล่าศิษย์ชั้นยอดให้หันกลับมองที่เขาทันที
และตอนนี้เองทุกคนก็ได้แลเห็นว่า
เฉินเผิง ซึ่งแต่เดิมคอยตามอยู่ด้านหลังต่งหลินต้อยๆ หลังจากที่ต่งหลินจากไปแล้ว มันกลับตีเนียนหมายเดินออกจากวังชินหั่วไปด้วยใบหน้าอัปลักษณ์ปั้นยาก
อย่างไรก็ตามก่อนที่มันจะทันได้เดินออกไปไหน กลับถูกต้วนหลิงเทียนหยุดขวางไว้เสียก่อน
ประวัติศาสตร์ซ้ำรอยอีกครั้ง!
ฉากขวางทาง!!
“ต้วนหลิงเทียนเจ้าคิดจะทำอะไรอีก…เจ้ามีปัญหาอะไรกับข้า? ไม่ใช่อาวุโสต่งหลินก็ยกเลิกการจำกัดสิทธิ์เข้าทำงานที่หอคุมกฏของเจ้าไปแล้วหรือไง เจ้ายังไม่พอใจอีกหรือ!”
เฉินเผิงที่ถูกขวางทาง สีหน้าของมันเปลี่ยนเป็นเขียวสลับขาว แต่สุดท้ายมันก็เลือกจะเชิดหน้าขึ้นมากล่าวออกเสียงดัง ด้วยท่าทางถือดี
ในสายตาของมัน
