หลังจากต่งหลินกล่าวจบคำ ทุกผู้คนในวังชินหั่วถึงกับนิ่งค้างตาแข็งปากอ้ากว้างทันที!
ความเคลื่อนไหวนี้ของต่งหลิน ทำให้พวกมันตะลึงลานแล้วจริงๆ ยังเสมือนถูกจู่โจมอย่างไม่ทันได้ตั้งตัว!
‘เจ้าต่งหลินผู้นี้…นับว่าเป็นคนยืดได้หดได้อีกคน!’
ต้วนหลิงเทียนเห็นฉากดังกล่าวไม่เพียงไม่ยินดีเรื่องที่อีกฝ่ายกล่าวคำขอขมา ยังลอบคิดในใจอย่างจริงจัง สีหน้าเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึมขึ้นมาโดยพลัน
‘ให้ตาย…ที่ต่งหลินมันเลือกจะขอขมาข้าแบบนี้ ไม่ใช่มันเพาะสร้างเส้นทางรอดให้ตัวเองสายหนึ่งหรือไร…มันกล้ายอมรับความผิดและขอโทษต่อหน้าผู้คนแบบนี้ วันหลังต่อให้หอคุมกฏรู้เรื่องที่เกิดขึ้นก็ไม่คิดจะเอาผิดอะไรมันมากแล้ว’
ใจต้วนหลิงเทียนล้วนกระจ่างใสดั่งกระจก
หลังจากที่กล่าวคำขอขมาต่อต้วนหลิงเทียนแล้ว ต่งหลินก็เชิดหน้าและเดินออกจากวังชินหั่วไปอย่างภาคภูมิใจเหมือนกาลก่อน
และครั้งนี้ต้วนหลิงเทียนไม่คิดจะหยุดต่งหลินเอาไว้อีก เพราะวัตถุประสงค์ของเขาลุล่วงแล้ว!
ตอนนี้เขาสามารถสมัครเข้าทำงานในหอคุมกฏได้เสียที!
และนั่นหมายความว่า…
เขาอาจจะได้เจอเค่อเอ๋อกับลูกสาวของเขาในไม่ช้า…
ด้านนอกวังชินหั่ว
ในขณะที่เดินออกมาพ้นเขตวังชินหั่วแล้ว ดวงตากระจ่างเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจในตัวเองก่อนหน้าของต่งหลินก็แปรเปลี่ยนเป็นแดงฉาน แสงเย็นชายะเยือกคมกล้าสาดพุ่งออกวูบวาบ
ในใจของมันตอนนี้…ท่วมท้นไปด้วยความเกลียดชังอันไร้สิ้นสุด!
