ต่งหลินเลือกส่งเสียงกล่าวบอกต้วนหลิงเทียนอย่างลับๆ ฟังจากวาจาเสียงอ่อนก็เห็นได้ชัดว่ามันคิดประนีประนอมหมายสงบศึกกับต้วนหลิงเทียนแต่เพียงเท่านี้
เหตุผลที่มันเลือกกระทำแบบนี้เพราะต้วนหลิงเทียนกล้าหยุดขวางมันเอาไว้!
ภายใต้การเคลื่อนไหวอย่างอุกอาจดังกล่าว ทำให้มันทราบได้ถึงความมั่นใจอันล้นปรี่ของต้วนหลิงเทียน! ไร้ซึ่งความหวาดกลัวแม้แต่น้อย!!
จังหวะนี้ต่งหลินจึงตระหนักได้ทันทีว่าพรสวรรค์รากวิญญาณของต้วนหลิงเทียน สมควรเป็นรากวิญญาณสีน้ำเงินแล้วจริงๆ!
หาไม่แล้วต้วนหลิงเทียนจะไปเอาความกล้าจากที่ใดมาหยุดมัน?
“อาวุโสต่งหลิน…นี่ข้าไม่ได้หูฝาดไปใช่ไหม ท่านส่งเสียงมาขอยุติเรื่องราวกับข้าจริงๆหรือ?”
ต่งหลินส่งเสียงกล่าวไปไม่ทันจบคำดี ต้วนหลิงเทียนพลันกล่าวโพล่งออกมาตามติด และเสียงของเขาก็ดังพอให้คนในวังชินหั่วได้ยินกันชัดถนัดหู!
“ทำไมเล่าอาวุโสต่งหลิน…หรือท่านกลัวว่าเรื่องก่อนหน้านี้จะเปิดเผย?” ต้วนหลิงเทียนยังคงกล่าวออกมาสืบต่อ กันท่าไม่ให้ต่งหลินคิดรอดพ้นไปจากข้อหาใช้อำนาจโดยมิชอบง่ายๆ!
ต่งหลินไม่คิดไม่ฝันเลยจริงๆ
กระทั่งมันเป็นฝ่ายริเริ่มหาหนทางสันติกับต้วนหลิงเทียนก่อนแล้วแบบนี้ แต่ต้วนหลิงเทียนยังไม่รู้ผิดชอบชั่วดี ไม่ยอมรับการประนีประนอมของมัน!
กลัวเรื่องราวจะเปิดเผย!?
บัดซบ! เจ้าต้องพูดมันออกมาด้วยหรือ!?
