“เฮอะ! พรสวรรค์รากวิญญาณของเจ้าจะอย่างไรก็เป็นแค่รากวิญญาณสีเหลือง เรื่องนี้เป็นความจริงที่รู้กันทั่วลัทธิบูชาไฟ…ต่อให้เจ้าไม่ต้องทดสอบข้าก็เดาได้ว่าผลกการทดสอบจะเป็นอะไร!”
ทันใดนั้นความดูแคลนหยามหยันพลันฉายออกบนใบหน้าอัปลักษณ์ของต่งหลินชัด มันยังเชิดหน้าขึ้นอย่างหยิ่งยะโสหันมองไปทางอื่น ราวกับคร้านชมดูผลการทดสอบให้เสียสายตา
อย่างไรก็ตามด้านเฉินเผิงแม้จะมองต้วนหลิงเทียนด้วยความดูแคลนเช่นกัน ทว่าสองตาของมันกลับเบนไปจับจ้องมองลูกแก้ววิญญาณในมือต้วนหลิงเทียนด้วยรอยยิ้มแสยะ
สำหรับอาวุโสเพลิงทองแดงกับเหล่าศิษย์ชั้นยอดในวังชินหั่ว ต่างเลือกที่จะมองลูกแก้ววิญญาณในมือต้วนหลิงเทียนด้วยความสนใจ
ถึงแม้ว่าพวกมันจะพอคาดเดาผลลัพธ์การทดสอบได้เพราะรู้อยู่แล้ว แต่พวกมันก็ถูกลูกแก้ววิญญาณในมือต้วนหลิงเทียนดึงดูดความสนใจไปอย่างไม่ทันรู้ตัว
เวลาค่อยๆไหลผ่านไปอย่างเงียบงัน
1 ลมหายใจผ่านไปอย่างรวดเร็ว
ไม่ทันไร 2 ลมหายใจก็ผ่านพ้น
แล้วก็ผ่านไป 3 ลมหายใจ
……
10 ลมหายใจสำหรับคนในวังชินหั่วก็แค่ครู่เดียวเท่านั้น
และหลังจากผ่านไปครบ 10 ลมหายใจ ลูกแก้ววิญญาณในมือของต้วนหลิงเทียนก็เริ่มปรากฏแสงสว่างบางเบาเรืองรองขึ้นมา
ไม่นานมันก็สว่างไสวขึ้นปานดวงตะวัน!
สุดท้ายลูกแก้ววิญญาณในมือของต้วนหลิงเทียนก็ปรากฏสีสันสดใสสาดส่องออกมา!
“นิ…นี่”
