“ต้วนหลิงเทียนที่มีพรสววรรค์รากวิญญาณสีเหลือง ทว่าอาศัยพลังฝึกปรือเพียงเซียนปฐพีขั้นสูงสุด กลับแข็งแกร่งพอจะฆ่ายอดฝีมือขอบเขตเซียนสวรรค์ 1 เปลี่ยน! กระทั่งมากพอจะสยบชนชั้นยอดฝีมือของขอบเขตเซียนสวรรค์ 2 เปลี่ยน! พลังฝีมือเช่นนี้สมควรมิเคยปรากฏมาก่อนในดินแดนเทพยุทธ์เซียนเต๋า!!”
“ครั้งนี้กล่าวได้ว่าฟ้าริษยาอัจฉริยะแล้วจริงๆ! สวรรค์ให้ต้วนหลิงเทียนมีไหวพริบปฏิภาณเลิศล้ำจนทำความเข้าใจเวทย์พลังได้อย่างน่ากลัว ขณะเดียวกันกลับส่งรากวิญญาณสีเหลืองมาให้…”
“รากวิญญาณสีเหลืองหากเป็นด้านนอกก็นับว่าพอใช้ได้ กระทั่งลัทธิบูชาไฟเรายังมีศิษย์ที่มีพรสวรรค์รากวิญญาณสีเหลืองไม่น้อย! ข้าว่าไม่ควรยกเอามาเป็นเหตุผลจริงๆ!!”
……
แม้ต้วนหลิงเทียนจะมีรากวิญญาณสีเหลือง แต่ฟังจากเหล่าศิษย์ชั้นยอดที่กล่าวออกแล้ว เห็นชัดว่าหลายคนยังประทับใจในตัวเขาไม่น้อย ทว่าก็ไม่มีใครเรียกหาเขาอย่างเคารพ…
เพราะในสายตาของเหล่าศิษย์ชั้นยอดเหล่านี้ จะอย่างไรความสำเร็จของเขาก็มีขีดจำกัด
กระทั่งด่านพลังฝึกปรือของต้วนหลิงเทียน พวกมันก็คิดว่าไม่พ้นคงต้องรั้งอยู่ในขอบเขตเซียนปฐพีไปจนวันตาย…
“ต้วนหลิงเทียน…”
ขณะเดียวกันนั้น ต่งหลินที่ฟังเสียงซุบซิบพอแล้วก็มองกล่าวกับต้วนหลิงเทียนอีกครั้ง วาจายังค่อนแคะเสียดสีนัก “ตอนนี้เจ้ากำลังคิดว่าข้าใช้อำนาจโดยมิชอบเพื่อผลประโยชน์ส่วนตัวอยู่อีกหรือไม่?”
