ในโลกที่ผู้เข้มแข็งเป็นใหญ่ มันย่อมไม่กล้าขึ้นเสียงหรือใช้อารมณ์กับศิษย์ที่มีพลังฝีมือสูงกว่ามัน
“อาวุโสท่านอย่าได้บอกข้า…ว่ากระทั่งเหตุผลดีๆ อาวุโสของหอคุมกฏคนนั้นยังไม่ได้บอกท่าน? เช่นนั้นมันถือสิทธิ์อะไรมาตัดสิทธิ์ข้าไม่ให้เข้าทำงานที่หอคุมกฏ!?”
ต้วนหลิงเทียนกล่าวออกเสียงเข้ม สีหน้าจากที่เคยสงบก็แปรเปลี่ยนเป็นเย็นชา
และต้วนหลิงเทียนกล่าวประโยคนี้ไม่ทันขาดคำ…
“โอหัง!”
พลันมีเสียงหนึ่งดังขึ้นจากด้านในวังชินหั่วโดยที่อาวุโสเพลิงทองแดงไม่ทันได้ตอบคำ
ครู่ต่อมาทุกคนก็หันไปมองร่างชาย 2 คนที่ก้าวเดินออกมาจากด้านในวังชินหั่ว
ผู้ที่กล่าวคำเสียงดังเมื่อครู่ก็คือชายหนุ่มที่เดินนำหน้า
ชายหนุ่มผู้นี้มาในชุดอาวุโสเพลิงทองแดงของดินแดนศักดิ์สิทธิ์ รูปร่างหน้าตาของมันธรรมดาไม่มีอะไรโดดเด่น
และเมื่อทุกคนหันไปให้ความสนใจ มันก็กล่าวออกมาอีกครั้งเสียงเย็น “ข้านี่ล่ะเป็นคนที่สั่งห้ามมิให้เจ้าเข้าทำงานที่หอคุมกฏ ทำไม? เจ้าไม่พอใจรึ?”
โอ!
หลังที่มันกล่าววาจาประโยคนี้ออกมา เหล่าศิษย์ชั้นยอดบางคนที่จดจำมันได้ก็รีบกล่าวทักทายออกไปทันที
“อาวุโสต่งหลิน!”
เมื่อได้ยินคำทักของศิษย์ชั้นยอดผู้นั้น เหล่าศิษย์ในวังชินหั่วก็จดจำอัตลักษณ์ของผู้มาได้ทันที
“ที่แท้เป็นอาวุโสต่งหลินนี่เองที่ตัดสิทธิ์ไม่ให้ต้วนหลิงเทียนเข้าทำงานที่หอคุมกฏ…สวรรค์! อย่าบอกข้านะต้วนหลิงเทียนเผลอไปล่วงเกินมันเข้า?”
