“เช่นนั้นก็ย่ำแย่แล้ว! อาวุโสต่งหลินเป็นถึงบุตรชายของรองจ้าวหอคุมกฏลัทธิบูชาไฟเรา! ถึงแม้ตอนนี้มันจะเป็นแค่อาวุโสเพลิงทองแดง ทว่ากระทั่งอาวุโสเพลิงเงินในลัทธิบูชาไฟเราส่วนใหญ่ยังไม่กล้าขัดใจมันด้วยซ้ำ นับประสาอะไรกับศิษย์ที่แท้จริง!”
“ข้าไม่ทราบจริงๆว่าต้วนหลิงเทียนไปล่วงเกินมันที่ใด…แต่หากล่วงเกินมันจริง คิดทำงานในหอคุมกฏเช่นนี้นับว่าฝันเฟื่องแล้วจริงๆ!”
“อย่างไรก็ตามต่อให้ต่งหลินจะเป็นอาวุโสเพลิงทองแดงและมีบิดาเป็นรองจ้าวหอคุมกฏ ทว่ามันก็ต้องมีเหตุผลอันควรที่ตัดสิทธิ์ต้วนหลิงเทียน หาไม่แล้วก็ถือว่ามันใช้อำนาจโดยมิชอบ!”
“ข้าเองก็สงสัยเช่นกันว่ามันมีเหตุผลอะไรกันแน่ในการตัดสิทธิ์ต้วนหลิงเทียน เพราะในฐานะบุตรชายของรองจ้าวหอคุมกฏมันย่อมรู้ดีว่าโทษของการใช้อำนาจมิชอบหนักหนาเพียงใด ต่อให้มีบิดาให้ท้ายก็ยากจะรอดพ้นความผิดนี้ไปได้”
เหล่าศิษย์ชั้นยอดในวั้งชินหั่วเริ่มกระซิบคุยกันถึงเรื่องนี้ด้วยความสงสัย
ในวาจาของพวกมันบอกชัดเจน ว่าต่อให้อาวุโสต่งหลินผู้นี้จะมีบิดาเป็นรองจ้าวหอคุมกฏ แต่มันก็ไม่อาจใช้อำนาจมิชอบได้โดยไร้ความผิด เช่นนั้นอีกฝ่ายสมควรมีเหตุผลรองรับที่ตัดสิทธิ์ต้วนหลิงเทียนเป็นแน่!
“ต่งหลิน ลูกชายรองจ้าวหอคุมกฏ?”
ต้วนหลิงเทียนย่อมได้ยินเสียงกระซิบคุยกันของเหล่าศิษย์ชั้นยอดชัดถนัดหู
ทันใดนั้นสีหน้าของเขาก็มืดลงทันใด แววตาที่ใช้มองต่งหลินยังเย็นเยียบมากขึ้นเรื่อยๆ
