“เจ้าคืออาวุโสต่งหลิน? ไม่ทราบข้าไปทำผิดอะไรต่อเจ้า…ไฉนเจ้าถึงได้ตัดสิทธิ์ข้า?”
ต้วนหลิงเทียนกล่าวถามออกไปเสียงเรียบ
“อะไร? เจ้าถามเช่นนี้ใช่กำลังไม่พอใจข้าอยู่หรือไม่? หรือนี่เจ้ากำลังคิดว่า เรื่องนี้เป็นข้าที่จงใจเล่นงานเจ้าโดยเฉพาะ?”
เจอคำถามดังกล่าวของต้วนหลิงเทียน ไม่เพียงต่งหลินจะไม่ตอบดีๆ กลับย้อนถามด้วยน้ำเสียงเย้ยเยาะ
ถึงแม้ว่ามันจะจงใจเล่นงานต้วนหลิงเทียนโดยเฉพาะจริงๆ แต่มันก็ไม่คิดจะกล่าวออกมา
หาไม่แล้วต่อให้มันเป็นถึงลูกชายของรองจ้าวหอคุมกฏ แต่โทษทัณฑ์ที่มันจะได้รับเพราะใช้อำนาจโดยมิชอบก็หนักหนาเกินไป กระทั่งบิดามันก็ช่วยไม่ได้!!
“เอ๋! นั่นมันศิษย์พี่เฉินเผิงมิใช่รึ?”
ในขณะเดียวกันสายตาของเหล่าศิษย์ชั้นยอดบางคนก็เหลือบไปตกยังร่างที่เดินตามต่งหลินมา และมันก็จดจำได้ทันทีว่าเป็นใคร
ชายหนุ่มคนนี้หน้าตาแลดูธรรมดาๆเหมือนกับต่งหลิน
ทว่าเครื่องแต่งกายของมันบ่งบอกให้รู้ว่ามันเป็นศิษย์ที่แท้จริงคนหนึ่ง และตอนนี้มันก็จับจ้องมองไปยังต้วนหลิงเทียนไม่วางตา แถมในสายตายังเผยจิตฆ่าฟันออกมาอย่างไม่คิดจะกักเก็บ!
“ข้าเคยได้ยินมา…ศิษย์พี่เฉินเผิงกับอาวุโสต่งหลินคล้ายเป็นสหายสนิทกันมาเนิ่นนาน…ดูเหมือนเรื่องนี้จะเป็นความจริง”
ศิษย์ชั้นยอดคนหนึ่งอุทานออก
