เป็นไปได้ว่าหากโทสะของเวินเยี่ยนระเบิดออก คงไม่อาจควบคุมระงับได้ง่ายๆ!
“จงใจทำให้เจ้าอับอายขายหน้า?”
ต้วนหลิงเทียนเหลือบมองเวินเยี่ยนด้วยสายตาไร้แยแส แสยะยิ้มกล่าวออกด้วยน้ำเสียงรังเกียจ “เจ้าสำคัญตัวเองมากไปแล้ว”
“เจ้า!”
เห็นสีหน้าท่าทีดูแคลนรังเกียจของต้วนหลิงเทียน เวินเยี่ยนยิ่งมีโมโหนัก! จากนั้นทั่วร่างพลันปรากฏมวลพลังขุมหนึ่งพวยพุ่งออกมา ยังเปี่ยมล้นไปด้วยจิตสังหารเย็นเยียบ!!
“ไสหัวไปให้พ้น อย่าได้ขวางทางข้า!”
ทว่าต้วนหลิงเทียนกลับไม่แยแสจิตสังหารเยียบเย็นของนางแม้แต่น้อย ยังตะโกนขับไล่เวินเยี่ยนออกไปให้พ้นทางด้วยน้ำเสียงเย็นชาปานนางเป็นหมูหมา
ซื่อ! ฟืด! ซูด!!
…
เห็นฉากดังกล่าวเสียงสูดลมหายใจเข้าด้วยความหนาวเหน็บระงมขึ้นมาอีกรอบ
หลังสิ้นเสียงสูดลมหายใจเข้าแล้ว เหล่าศิษย์ชั้นยอดก็เริ่มซุบซิบคุยกันอีกครั้ง
“ต้วนหลิงเทียนคนนี้จะไม่ดุร้ายไปหน่อยหรือ ไม่เพียงไปขวางทางศิษย์พี่หญิงเวินเยี่ยน แถมยังตบหน้าศิษย์พี่ไม่พอ…มาตอนนี้ยังกล้ากระทั่งขับไล่ศิษย์พี่หญิงเวินเยี่ยนให้ไสหัวไปให้พ้นทาง! นี่ถ้าหากข้าไม่มาเห็นกับตาข้าก็ไม่มีทางเชื่อว่ามันจะกล้าทำขนาดนี้!!”
