ต้วนหลิงเทียนพยักหน้าเป็นการขอบคุณก่อนที่จะหยิบจอกสุรามาสูดดมค่อยกล่าวตอบ ค่อยจิบสุราบางๆคำหนึ่ง
“เรื่องอะไรรึ?”
หลิวอวิ๋นกล่าวถามออกมาขณะรินสุราให้ตัวเอง
“ศิษย์พี่หลิวอวิ๋น ท่านรู้เรื่องเกี่ยวกับหอคุมกฏในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ของพวกเรามากขนาดไหนหรือ?”
ต้วนหลิงเทียนกล่าวถามออกมาอย่างไม่ลังเล
“หอคุมกฏรึ?”
ได้ยินคำถามของต้วนหลิงเทียน หลิวอวิ๋นผงะไปเล็กน้อยค่อยมองต้วนหลิงเทียนด้วยความสงสัย “ศิษย์น้องหลิงเทียน ไฉนอยู่ๆเจ้าถึงสนใจหอคุมกฏขึ้นมาได้เล่า?”
“ศิษย์พี่หลิวอวิ๋นท่านจำได้หรือไม่ เมื่อไม่กี่เดือนที่แล้วมีอาวุโสเพลิงทองแดงคนหนึ่ง ไม่พอใจในคำตัดสินของหอคุมกฏจึงคิดยื่นอุทธรณ์รื้อฟื้นคดี แต่สุดท้ายก็ถูกหอคุมกฏตัดสินประหารโทษฐานดูหมิ่น…เรื่องนี้ท่านพอจำได้หรือไม่?”
ต้วนหลิงเทียนไม่เพียงไม่ตอบคำถามของหลิวอวิ๋น แต่ยังเลือกที่จะย้อนถามกลับไป
“อ้อ…จำได้สิ กล่าวไปเรื่องนี้ดังไม่น้อยเลยทีเดียว ข้าจำได้ว่าอาวุโสเพลิงทองแดงคนนั้นเรียกว่าเว่ยเหอ ดูเหมือนมันจะเป็นศิษย์เอกของอาวุโสหลี่อันของแท่นบูชาเต่าทมิฬเจ้าด้วยนี่…จะว่าไปเรื่องที่มันถูกหอคุมกฏประหารตายตกไปแบบนั้น สมควรเกี่ยวข้องอะไรกับเจ้าด้วยใช่หรือไม่?”
หลิวอวิ๋นพยักหน้ากล่าวตอบ
