เมื่อต้วนหลิงเทียนถ่ายพลังเซียนสุริยันลงไปยังตัวป้าย ตัวป้ายก็เรืองแสงขึ้นมาเรืองๆ ค่อยเปล่งพลังลึกลับขุมหนึ่งออกมา และมวลพลังดังกล่าวพุ่งไปยังความว่างเปล่าเบื้องหน้าคล้ายมีสิ่งใดชี้นำ!
และทันใดนั้นเองความว่างเปล่าเบื้องหน้าก็กระเพื่อมดั่งระลอกน้ำ!
และระลอกน้ำที่ก่อเกิดท่ามกลางความว่าง ก็คล้ายจะแหวกเปิดเป็นประตูทางผ่าน!
“ช่างวิเศษจริงๆ!”
ต้วนหลิงเทียนประหลาดใจไม่น้อย
แม้เขาจะได้ยินมาแล้วว่าคิดเข้าเคหะสถานส่วนตัวบนเกาะลอยของเหล่าศิษย์ที่แท้จริงจำต้องใช้ป้ายประจำตัวที่เป็นดั่งกุญแจเปิดค่ายกลอย่างไร…
แต่พอได้เห็นความอัศจรรย์ดังกล่าวกับตัว ก็ยังรู้สึกตื่นตาตื่นใจไม่น้อย
หลังจากนั้นต้วนหลิงเทียนกับหลิวอวิ๋นก็ไม่รอช้า เหินร่างลอดผ่านช่องว่างดังกล่าวเข้าไปทันที
หลังจากที่ผ่านเข้าไปแล้วความว่างโดยรอบก็เริ่มสั่นกระเพื่อมดั่งระลอกน้ำอรกครั้ง ก่อนที่จะขยับเคลื่อนปิดตัว พริบตาทุกอย่างก็หวนคืนสู่สภาพปกติ ยากจะแลเห็นได้ว่ามีม่านพลังโปร่งใสไร้สภาพจากค่ายกลปิดกั้นอยู่
เมื่อเข้าสู่คฤหาสน์แล้ว ต้วนหลิงเทียนก็พาหลิวอวิ๋นไปนั่งที่เก๋งข้างสวนดอกไม้ของคฤหาสน์ทันที
ลานด้านหน้านั้นกล่าวได้ว่ามีพื้นที่กว้างขวางนัก ไม่เพียงมีดอกไม้ปลูกเป็นริ้วแถวเรียงราย ยังมีสระน้ำอีกด้วย
มีทางหินอ่อนทอดยาวแหวกทุ่งดอกไม้ไปยังหน้าประตูหน้าคฤหาสน์ ทั้งมีทางแยกยิบย่อยออกไปด้านข้างนำไปสู่เก๋งหลังหนึ่ง
