“นอกจากนั้นเจ้าต้องทราบด้วยว่าปรมาจารย์จารึกเซียนระดับเทียมสวรรค์มีจำนวนน้อยนิดยิ่ง ยังน้อยกว่าปรมาจารย์เซียนหลอมโอสถเป็นเท่าตัว! ทำให้ศาสตราพันอาคมเซียนแต่ละเล่มล้วนแพงเสียดฟ้า กระทั่งบางครั้งมีเงินก็มิอาจซื้อได้…”
ได้ยินคำอธิบายของหลิวอวิ๋น ต้วนหลิงเทียนก็ทราบได้ไม่ยาก
‘จะว่าไปพอพูดถึงปรมาจารย์จารึกเซียนระดับเทียมสววรรค์…อดนึกถึงเรื่องเคล็ดจารึกพิสดารที่เคยได้รับมาก่อนหน้านี้ไม่ได้จริงๆ บางทีหากมีเวลาและไม่ส่งผลกระทบต่อการบ่มเพาะพลัง ข้าคงต้องลองศึกษามันดูบ้าง’
ครั้งที่ต้วนหลิงเทียนยังอยู่ในสำนักจันทร์จรัสแสงนั้น ต้วนหลิงเทียนเคยได้รับแผ่นหยกบันทึกเคล็ดจารึกพิสดารมาจากศิษย์พี่เขาอย่างป๋ายลี่หง
ในตอนนั้นเขาก็ใช้เคล็ดจารึกพิสดารได้ไม่เลวเลยทีเดียว
อย่างไรก็ตามหลังจากที่เขาระหกระเหินออกจากสำนักจันทร์จรัสแสงมาแล้ว เขาต้องรีบเร่งบ่มเพาะฝึกฝนพลังอย่างหนัก ทำให้เขาค่อยๆลืมเลือนเคล็ดจารึกพิสดารนั้นไป
จนกระทั่งได้รับทราบถึงราคาศาสตราพันอาคมเซียน รวมถึงความหายากของปรมาจารย์จารึกเซียนระดับเทียมสวรรค์ ทำให้เขานึกถึงเคล็ดจารึกพิสดารขึ้นมา
นอกจากนั้นเขายังเป็นปรมาจารย์จารึกเซียนคนหนึ่ง!
“ปากกาจารึก?”
เดินดูของในวังศาสตราเซียนได้สักพัก ต้วนหลิงเทียนก็พบว่าที่นี่มีปากกาจารึกขายด้วยเช่นกัน
นอกจากนั้นยังมีปากกาจารึกระดับ 9 ดาวมากกว่า 1 ด้าม!
เมื่อมองดูให้ดีก็พบว่ามีเป็นโหลๆเลยทีเดียว!
