“เหนือปรมาจารย์เซียนจารึกระดับ 9 ดาวยังมีปรมาจารย์จารึกเซียนระดับเทียมสวรรค์…ศิษย์พี่หลิวอวิ๋น แล้วในดินแดนเทพยุทธ์เซียนเต๋าเรามีปากกาจารึกระดับเทียมสวรรค์หรือไม่?”
คิดถึงเรื่องนี้ขึ้นมาต้วนหลิงเทียนก็หันไปมองถามหลิวอวิ๋นทันที เพราะเขาไม่เห็นว่าจะมีปากกาจารึกระดับเทียมสวรรค์ขายที่นี่เลยสักด้าม
“ย่อมมี!”
หลิวอวิ๋นพอได้ยินคำถามของต้วนหลิงเทียนก็พยักหน้ารับทันใด “ในฐานะปรมาจารย์จารึกเซียนระดับเทียมสวรรค์ หากคิดจะจารึกอาคมลงศาสตาเซียนให้ได้พันอาคม หากไม่ใช้ปากกาจารึกระดับเทียมสวรรค์ เกรงว่าคงยากจะสลักอาคมเซียนนับพันลงไปได้…”
ต้วนหลิงเทียนได้ฟังก็ถามสืบต่อทันที “แล้วปากกาจารึกระดับสวรรค์ล่ะ?”
ปากกาจารึกระดับสวรรค์!
ได้ยินคำถามนี้ของต้วนหลิงเทียน หลิวอวิ๋นก็เผยสายตามุ่งมาดปรารถนาออกมาทันที “ปากกาจารึกระดับเทียมสวรรค์นั้น ตอนนี้เป็นอะไรที่มีอยู่แต่ในตำนานเท่านั้น! ลือกันว่าก่อนที่ดินแดนเทพยุทธ์เซียนเต๋าจะถูกแบ่งแยกออกเป็น 2 ส่วน เคยมีปากกาจารึกระดับสวรรค์อยู่ด้ามหนึ่ง และมันก็อยู่ในมือปรมาจารย์จารึกเซียนระดับสวรรค์!”
“เมื่อปรมาจารย์จารึกเซียนท่านนั้นบรรลุขอบเขตสลักจารึกอาคมเซียนถึงระดับสวรรค์ ท่านก็ได้อุทิศทั้งชีวิตเพื่อสร้างศาสตราหมื่นอาคมเซียนออกมา และชั่วชีวิตท่านก็สร้างศาสตราหมื่นอาคมเซียนได้แค่ 10 ชิ้นเท่านั้น!”
กล่าวถึงตรงนี้สีหน้าหลิวอวิ๋นก็เผยความนับถือเลื่อมไส
