ตอนที่ 1,996 : เกาทัณฑ์ดับตะวันที่ถูกลืมไปเนิ่นนาน…
“ไม่เป็นไรหรอก”
ต้วนหลิงเทียนส่ายหัวไปมา เขาเองก็เห็นได้ชัดว่าหลิวอวิ๋นไม่ได้คิดร้ายอะไร
“หนึ่งแสนคะแนนสะสม…”
อย่างไรก็ตามเมื่อคิดถึงเรื่องที่หลิวอวิ๋นลงเดิมพันข้างเขาถึง 100,000 คะแนนสะสม สองตายังอดไม่ได้ที่จะหดหยีลง ทว่ามาทันไรสองตาที่หดหยีกลับเบิกกว้างขึ้นมาพร้อมประกายเจิดจ้า ราวกับนึกอะไรบางอย่างได้ออก!
“พี่หลิวมู่ท่านไปนั่งกับศิษย์พี่หลิวอวิ๋นก่อนเถอะ…ข้าต้องรีบไปพบอาวุโสเนี่ยสุ้ยก่อน!”
ต้วนรีบกล่าวกับหลิวมู่ด้วยรอยยิ้ม กล่าวจบก็ไม่รอให้หลิวมู่ตอบสนองอะไร เร่งเหินร่างมุ่งหน้าไปหาอาวุโสเนี่ยสุ้ย ที่กำลังจะไปประจำการที่แท่นสูงข้างสังเวียนเป็นตาย
“เจ้ามีอะไรหรือ?”
อยู่ๆต้วนหลิงเทียนก็เหินร่างมาขวางแบบนี้ อาวุโสเนี่ยสุ้ยก็อดไม่ได้ที่จะมองถามด้วยความสงสัย
ขณะเดียวกันหลิวมู่รวมทั้งศิษย์ชั้นยอดทุกคนก็มองต้วนหลิงเทียนด้วยความสนใจเช่นกัน “ไฉนต้วนหลิงเทียนถึงไปหาอาวุโสเนี่ยสุ้ยอีก ทั้งๆที่ใกล้จะถึงเวลาเริ่มการประลองเป็นตายแล้ว?”
เนื่องเพราะนี่ก็จวนเจียนครบกำหนดเวลาเริ่มการประลองเป็นตายเต็มทีแล้ว แต่ต้วนหลิงเทียนไม่เพียงไม่ขึ้นไปรอบนสังเวียน กลับเหินร่างไปขวางอาวุโสเนี่ยสุ้ยที่กำลังจะขึ้นไปประจำตำแหน่งบนแท่นผู้คุมสังเวียนเสียอย่างนั้น
“อาวุโสเนี่ยสุ้ย!”
