หากไม่มีหลิวอวิ๋นที่ทุ่มแทงเดิมพันข้างเขา 100,000 คะแนนสะสมจนดึงราคาต่อรองของเขาล่ะก็ เขาคงไม่คิดเอาเกาทัณฑ์ดับตะวันออกมาจำนำแบบนี้
(หลิวอวิ๋นแทงเพิ่มแสน นั่นหมายความว่าต้วนหลิงเทียนที่แทงแค่ 100 จะได้ส่วนแบ่งน้อยลงกว่าเดิม)
ตอนนี้เขาเลยคิดจำนำเกาทัณฑ์ดับตะวันกับอาวุโสเนี่ยสุ้ย เพื่อให้ได้รับคะแนนสะสมบางส่วน หมายเอาไปลงเดิมพันข้างตัวเอง และเมื่อการประลองเป็นตายจบลง เขาค่อยไปไถ่มันกลับคืน
เขาเชื่อว่าด้วยพลังฝีมือของอาวุโสเนี่ยสุ้ย สายตาย่อมไม่ฝ้าฟาง ไหนเลยจะมองความไม่ธรรมดาของเกาทัณฑ์ดับตะวันไม่ออก!
“ดูเหมือนว่าเจ้าจักมีความมั่นใจในตัวเองไม่น้อย…”
เนี่ยสุ้ยมองต้วนหลิงเทียนด้วยสายตาลึกล้ำ ก่อนที่จะเอื้อมมือไปคว้าเกาทัณฑ์ดับตะวันมาถือไว้ และเมื่อได้หยิบมามองใกล้ๆ สองตาเนี่ยสุ้ยถึงกับทอประกายเจิดจ้า!
แว่บแรกที่มันเห็นเกาทัณฑ์คันนี้ มันก็ตระหนักได้ว่าสายเกาทัณฑ์ไม่ธรรมดา!
แต่ทว่าพอได้ถือจับเกาทัณฑ์คันนี้จริงๆ ทำให้มันทราบว่าที่ไม่ธรรมดาอย่างแท้จริงหาใช้สายเกาทัณฑ์ไม่..แต่เป็นตัวคันธนูเอง!!
“ก็ไม่ใช่ว่าข้ามีความมั่นใจอะไรในตัวเองนักหรอก…แต่ถ้าข้าเกิดตายไปขึ้นมา ทุกสิ่งทุกอย่างของข้าก็ไม่ได้เป็นของข้าอีกต่อไป และแทนที่จะปล่อยให้มันเสียไปเปล่าๆ ไม่สู้เอาออกมาจำนำเพื่อสร้างแรงบันดาลใจให้ข้าอีกทางดีกว่าหรือ?”
ได้ยินคำของเนี่ยสุ้ย ต้วนหลิงเทียนกล่าวตอบออกไปเสียงเรียบ
“ฮ่าๆๆ!!”
