กอีก ก็เลยจำต้องอยู่ที่นี่”
เธอเน้นคำว่า ‘บังเอิญ’ นิดหน่อย
ตอนนี้เสี่ยวเถาเถาหาแมวของเขาจนเจอ แต่เขากลับไม่มีความสุขสักนิด
เสี่ยวเถาเถาปีนออกจากห้องใต้ดินโดยมีแมวอยู่ในอ้อมแขน และตอนนั้นเอง เขาได้ยินผู้หญิงคนนั้นคุยกับผู้ชายคนหนึ่ง
“เมื่อไหร่คุณเหอ คนขายประกันจะมากันนะ?”
“ขาของอันจวินพิการ คราวนี้คงซื้อประกันโรคร้ายแรงไม่ได้ ลองถามคุณเหอดูว่าเขาสามารถใช้ประกันแบบไหนได้บ้าง”
