“ข้าคิดว่าต้วนหลิงเทียนผู้นี้มีโชคสูงนัก…ตั้งแต่ที่มาอยู่ลัทธิบูชาไฟของพวกเรา ก็ได้งัดข้อกับอาวุโสหลี่อันตั้งแต่แรก! ทว่าแม้จะอยู่ในแท่นบูชาเต่าทมิฬแท้ๆกลับอยู่ดีมีสุขมิได้รับอันตรายใดๆ! ดูเหมือนว่ามันจะไม่แพ้อาวุโสหลี่อัน!!”
ศิษย์ชั้นยอดในดินแดนศักดิ์สิทธิ์คนหนึ่งอดไม่ได้ที่จะเผยสีหน้าซับซ้อน ขณะกล่าวถึงเรื่องราวความเป็นมาของต้วนหลิงเทียนหลังมาอยู่ในลัทธิบูชาไฟ
ทว่าวาจานี้ของมันกลับทำให้ศิษย์ชั้นยอดโดยรอบเย้ยเยาะทันที
“เหอะๆ…แล้วเจ้าคิดว่าโชคดีของมันจะใช้ได้กับศิษย์พี่หยางเหวินรึไง? คิดว่ามันจะฆ่าศิษย์พี่หยางเหวินได้ในสังเวียนเป็นตาย?”
“ที่ต้วนหลิงเทียนมันยังอยู่รอดปลอดภัยมาได้ เพราะมันมิเคยพบ ‘ตอเหล็ก’ อันใด! สำหรับเรื่องอาวุโสหลี่อัน มันก็แค่ดูแลตัวเองอย่างดี ไมพ้นคงหดหัวอยู่แต่ในบ้านพัก หาไม่แล้วเจ้าคิดว่ามันจะมีปัญญารอดมาถึงนี่ได้หรือ?””
“ใช่! หากเจ้าคิดว่าต้วนหลิงเทียนมันโชคดี และวันนี้มันอาจจะรอดพ้นความตายไปได้ เจ้าก็ทุ่มแทงข้างมันเสียซี่! แต่ข้ากลัวว่าสุดท้ายเจ้าจักหมดตัว!!”
“ใช่ๆ หากเจ้าเชื่อในตัวต้วนหลิงเทียนก็รีบไปทุ่มแทงข้างมันเร็วๆ…พวกเราจะได้ส่วนแบ่งเพิ่มมากขึ้นด้วย!”
…
บางทีกระทั่งศิษย์ชั้นยอดคนนั้นก็ไม่ได้รู้เลย ว่าวาจาที่มันกล่าวไปอย่างนั้นจะทำให้ศิษย์โดยรอบเกิดปฏิกิริยาตอบรับแบบนี้ ถึงกับทำให้มันโดนรุมเย้ยรอบทิศ!
มันได้แต่หุบปากเงียบไปทันที
