“ปากเจ้าบอกปาวๆว่าจะฆ่าข้า…แต่นั่นก็ต้องดูปัญญาสามารถของเจ้าด้วยว่ามีมากพอหรือไม่…”
ไม่เหมือนกับหยางเหวิน สีหน้าต้วนหลิงเทียนยังคงสงบนัก หลังได้ยินวาจาอาฆาตของหยางเหวิน ก็เพียงกล่าวตอบออกไปด้วยน้ำเสียงเฉยเมยเท่านั้น
“ข้าอยากจะรู้นัก…อีกครึ่งชั่วยามหลังจากนี้หน้าเจ้ามันยังจะนิ่งได้อยู่แบบนี้หรือไม่!”
หยางเหวินหัวเราะเยาะออกมาเสียงดัง
“อ้อ…ก็รอดูไปสิ”
ต้วนหลิงเทียนกล่าวตอบด้วยน้ำเสียงเนือยๆ ขณะเดียวกันก็เริ่มหันมองไปยังทางเข้าวิหารเป็นตาย เพื่อสังเกตเรื่องราวด้านนอกวิหารเป็นตาย
และแทบจะพร้อมกันกับที่ต้วนหลิงเทียนหันไปมอง ก็พบศิษย์ชั้นยอดมาออมุงกันที่หน้าทางเข้า โดยที่มีอาวุโสเพลิงทองแดงคนหนึ่งออกไปกล่าวแจ้งเรื่องการประลองเป็นตาย เสียงด้านนอกตอนนี้นับว่าดังอื้ออึงไม่ต่างใดจากตลาดสด!
“หา!? ต้วนหลิงเทียนกล้าลงนามในสัญญาประลองเป็นตายจริงๆ!?”
‘สัญญาประลองเป็นตาย’ คำนี้คล้ายมีอิทธิพลในใจเหล่าศิษย์ชั้นยอดไม่น้อย พอได้ยินพวกมันก็อึ้งไปพักหนึ่งค่อยรู้สึกตัว
“ข้ามิรู้จริงๆว่ามันไปเอาความมั่นใจมาจากที่ใด! ไม่คิดเลยว่าจะกล้าลงนามในสัญญาประลองเป็นตาย! เป็นมันหาที่ตายชัดๆ!!”
ศิษย์ชั้นยอดบางคนกล่าวปรามาสออกมา ด้วยคิดว่าการลงนามในสัญญาประลองเป็นตายของต้วนหลิงเทียนเป็นเรื่องโง่เง่าเต่าตุ่นอย่างถึงที่สุด ไม่พ้นคงตีค่าตัวเองไว้สูงเกินไป!
