“เฮอะ! ให้ข้าดูเถอะ ว่าเจ้าจะยังเสแสร้งแสดงลึกลับเช่นนี้ได้อีกนานแค่ไหน!”
เมื่อเห็นว่าสีหน้าท่าทางของต้วนหลิงเทียนยังคงสงบไม่แยแส แม้จะเผชิญกับวาจาขู่ข่มของมัน หยางเหวินก็หน้าม้านไปไม่น้อย เร่งตะคอกคำเสียงเย็นทั้งเหินร่างมุ่งหน้าไปยังจัตุรัสกลางต่อทันที
ต้วนหลิงเทียนก็เหินร่างติดตามมันไปอย่างไม่รีบไม่ร้อน แต่ต้นจนจบเขาไม่เคยคิดหลีกหนีการต่อสู้แม้แต่น้อย
ด้านหลัง ซุนเต๋อกับกวนซิ่วรวมถึงเหล่าศิษย์ชั้นยอดมากมายก็เหินร่างติดตามมาชมดูเรื่องราวเช่นกัน
เมื่อกลุ่มคนจำนวนมากพากันเหินร่างมาถึงจัตุรัสกลางอย่างพร้อมเพรียงเช่นนี้ ย่อมเรียกร้องความสนใจของเหล่าศิษย์ในจัตุรัสกลางได้ไม่น้อย
“มีอะไรกัน ไฉนถึงมีคนมุ่งหน้ามาจัตุรัสกลางพร้อมกันมากมายถึงขนาดนี้?”
“หือ? ที่เหินนำหน้าสุดนั่นมิใช่ศิษย์พี่หยางเหวินหรอกรึ?”
“เป็นศิษย์พี่หยางเหวินจริงๆ…ว่าแต่คนที่เหินร่างตามศิษย์พี่หยางเหวินมาคนนั้น ใครกันข้าไม่เคยเห็นหน้าเลย”
“ว่าแต่ไฉนศิษย์พี่หยางเหวินถึงได้มีสีหน้าดุร้ายเช่นนั้นเล่า…นี่เกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่?”
……
ในบรรดาเหล่าศิษย์ชั้นยอดของลัทธิบูชาไฟนั้น ศิษย์ที่แท้จริงก็มีกันอยู่แค่ 170 คนเท่านั้น
แม้พลังฝีมือของหยางเหวินจะถือว่าอยู่ระดับล่างๆของศิษย์ที่แท้จริง แต่จะอย่างไรก็เป็นศิษย์ที่แท้จริงคนหนึ่ง
เหล่าศิษย์ชั้นยอดย่อมจดจำมันได้เป็นอย่างดี
