ด้านต้วนหลิงเทียนพอได้ยินวาจาข่มขู่ด้วยอำมหิตของหยางเหวิน หน้าที่เคยสงบดังเมฆเคลื่อนคล้อยก็เริ่มขึงตึงขึ้นมาทันที แววตายิ่งมาก็ยิ่งดุร้ายน่ากลัว
ถลกหนังหน้าไม่พอยังจะถอนเล็บเขาทีละนิ้วมายัดปากเขา?
วาจาขู่ข่มวางท่าของหยางเหวินนับว่าทำให้ต้วนหลิงเทียนมีน้ำโหขึ้นมาบ้างแล้ว ถึงขั้นไม่อาจรักษาความสงบได้อีกต่อไป
และเมื่อเห็นหยางเหวินเดินเข้าวิหารเป็นตาย ต้วนหลิงเทียนก็ไม่รอช้าก้าวตามมันไปติดๆ
“เข้าไปกันแล้ว!!”
“ในที่สุดก็เข้าไปเสียที! น่าดูชมนักว่าสุดท้ายจะเป็นอย่างไร เรื่องสนุกสนานเช่นนี้หาได้มีมาบ่อยๆ!!”
“ฮ่าๆๆ วิหารเป็นตายมิได้เปิดทำการมาเนิ่นนานแล้ว หวังว่าครั้งนี้ข้าจะได้กำไรจากการเดิมพันติดไม้ติดมือกลับไปบ้าง!”
“ข้ากลัวว่าอัตราการเดิมพันข้างศิษย์พี่หยางเหวินคราวนี้จักต่ำเตี้ยเรี่ยดินน่ะสิ…”
“นี่พวกเจ้าไม่คิดว่ากล่าวถึงเรื่องเดิมพันอะไรนั่นมันจะเร็วไปหน่อยรึไง? จะเดิมพันได้ ก็ต้องดูเสียก่อนว่าต้วนหลิงเทียนกล้าลงนามประลองเป็นตายหรือไม่…เรื่องนี้ยังมิมีอะไรแน่นอน!!”
…………
เหล่าศิษย์กล่าวจบก็เดินตามๆกันมาถึงเบื้องหน้าวิหารเป็นตาย ก่อนที่จะพยายามมองเข้าไปด้วยสายตาคาดหวัง
แต่พวกมันก็ไม่ได้เข้าไปในวิหารเป็นตายแต่อย่างไร เลือกจะหยุดอยู่เบื้องหน้าเท่านั้น
