เหล่าศิษย์ชั้นยอดเริ่มกระซิบกระซาบกันอีกครั้ง พวกมันรู้สึกว่าหลังแผนการเล่นงานหยางเหวินด้วยจิตวิทยาของต้วนหลิงเทียนล้มเหลว ต้วนหลิงเทียนต้องกลับคำพูดและล้มเลิกการประลองเป็นตายแน่นอน
“ต้วนหลิงเทียนข้ารับคำท้าเจ้าแล้วไง…อะไร ตอนนี้เจ้ากลัวแล้ว? เจ้ากำลังคิดว่ายอมโดนข้าทุบตีเจียนตาย ยังดีกว่าไปประลองเป็นตายอะไรนั่นอยู่ใช่หรือไม่?”
หยางเหวินย่อมสังเกตเห็นสีหน้าไม่อยากจะเชื่อก่อนหน้าของต้วนหลิงเทียนด้วยเช่นกัน จึงเร่งกล่าวหยามเหยียดออกมาทันที
ในวาจายังแฝงเร้นไปด้วยความชิงชังนัก!
เพราะเมื่อหยางเหวินหวนคิดถึงเรื่องก่อนหน้าที่มันเกิดลังเลขึ้นมา มันก็คับแค้นต้วนหลิงเทียนนัก!
ขณะเดียวกันมันก็ลอบยินดีไม่น้อยที่กล้ารับคำท้าออกมา หาไม่แล้วผู้ที่จะอับอายขายหน้าผู้คนตอนนี้คงไม่ใช่ต้วนหลิงเทียน
“นำไปสิ…”
ใบหน้าต้วนหลิงเทียนหวนคืนสู่ความสงบ และท่ามกลางสายตาของเหล่าศิษย์ชั้นยอดของดินแดนศักดิ์สิทธิ์พร้อมวาจาถากถางด้วยความดูแคลนของหยางเหวิน เขาพลันกล่าวออกมาเสียงเรียบสั้นๆ
นำไปสิ!
คำพูดสั้นๆไม่กี่คำของต้วนหลิงเทียนรอบนี้ ทำให้ทุกคนถึงกับเงียบลงทันใด!
เหล่าศิษย์ชั้นยอดมองต้วนหลิงเทียนด้วยสายตาอึ้งทึ่ง ด้วยไม่คิดว่าเรื่องราวมาถึงขั้นนี้แล้วต้วนหลิงเทียนยังจะกล้าไปต่อ! ไม่กลัวว่าจะถลำลึกจนไม่อาจถอนตัวรึไง?
หยางเหวินเองก็อึ้งไปไม่น้อย ด้วยไม่คิดว่าต้วนหลิงเทียนยังจะกล้าแถต่อ
