ต้วนหลิงเทียนกล่าวถามออกมาด้วยรอยยิ้มเจื่อนๆ เพราะเมื่อครู่เขาได้ยินไม่ผิดแน่ เจ้าของเสียงที่เรียกหาเขาว่าศิษย์พี่เป็นคนๆนี้แน่นอน กระทั่งในน้ำเสียงเป็นห่วงยังแฝงความเคารพไม่น้อย
“ศิษย์พี่ต้วนหลิงเทียน ผู้น้องกวนซิ่วไม่รู้ตัวตนของท่านวันนั้น จึงได้เสียมารยาทเรียกหาท่านว่าศิษย์น้องออกไป! ขอศิษย์พี่ท่านโปรดอภัยให้ข้าด้วย!”
ศิษย์ชั้นยอดที่ห้ามต้วนหลิงเทียนเอาไว้คนนี้ก็คือ กวนซิ่ว ที่บอกทางต้วนหลิงเทียนในวันนั้น พอได้ยินคำถามของต้วนหลิงเทียนมันก็เร่งกล่าวตอบกลับไปทันที วาจายังสุภาพนัก
นั่นเพราะพลังฝีมือของต้วนหลิงเทียนเหนือกว่ามันมาก
ตอนแรกด้วยความไม่รู้มันจึงเรียกหาต้วนหลิงเทียนว่าศิษย์น้อง คราวนี้พอรู้แล้วว่าต้วนหลิงเทียนเป็นใคร มันก็ไม่กล้าแทนตัวเองว่าศิษย์พี่อีกต่อไป!
