กล่าวถึงจุดนี้หงชวีได้แต่เผยยิ้มขื่นขม “และก่อนที่ข้าจะถูกส่งมามันยังบอกข้าอีกว่า…หากข้าฆ่าเจ้าล้มเหลว ไม่ว่าด้วยเหตุผลอะไรมันก็ไม่คิดละเว้นครอบครัวข้าเช่นกัน!”
“เช่นนั้น…ต้วนหลิงเทียน ข้าหวังว่าเจ้าจะพยายามอย่างดีที่สุดเพื่อแจ้งข่าวนี้ให้แก่ครอบครัวข้า! ให้ทุกคนอพยพหลบหนีไปให้พ้นมือของหลี่อัน!”
“ตราบใดที่เจ้าช่วยข้า…ขอเพียงชาติหน้ามีจริง ข้ายินดีเป็นม้าเป็นวัวของเจ้า!”
หงชวีกล่าวไม่ทันขาดคำ มือของมันก็ผนึกควบพลังขุมหนึ่งกอนจะตบฟาดลงกลางกระหม่อมด้วยความฉับไวปานฟ้าผ่า!
ตุบ!
ไม่จนกระทั่งร่างของหงชวีร่วงตกกระแทกพื้นส่งทำนองทึบหม่น ต้วนหลิงเทียน รวมถึงศิษย์แท่นบูชาจตุรลักษณ์ถึงค่อยรู้สึกตัว…
บัดนี้นอกจากต้วนหลิงเทียนที่เผยสีหน้าซับซ้อนแล้ว ก็เหลือเพียงซากร่างไร้ชีวิตของหงชวีบนพื้นเกาะลอยเกาะหนึ่ง…
เหล่าศิษย์แท่นบูชาจตุรลักษณ์ทั้งหลายอดไม่ได้ที่จะตะลึง “ศะ…ศิษย์พี่หงชวีฆ่าตัวตาย?”
“ดูเหมือนจะกลัวถูกต้วนหลิงเทียนทรมาน! หาไม่แล้วจะกระทำการวู่วามอย่างฆ่าตัวตายเช่นนี้หรือ?”
“ฆ่าตัวตายถือว่าวู่วามอันใด? อย่างไรก็ต้องตาย เช่นนั้นฆ่าตัวตายเสียยังถือว่าจบเรื่องได้รวดเร็ว และรวบรัดกว่ากันมาก!”
…
ถึงแม้จะเห็นหงชวีฆ่าตัวตายไปง่ายๆแบบนี้จะทำให้ศิษย์แท่นบูชาอึ้งไปอยู่บ้าง แต่ทั้งหมดก็เข้าใจการกระทำของหงชวีได้
“ช่างไร้ประโยชน์นัก!”
