ในขณะที่ต้วนหลิงเทียนมองสำรวจหงชวี ด้านหงชวีก็มองพินิจต้วนหลิงเทียนตั้งแต่หัวจรดเท้า
ต้วนหลิงเทียนที่อยู่เบื้องหน้า คือเป้าหมายการมาเขตลงทัณฑ์ของมัน!
ก่อนที่มันจะถูกนำตัวออกจากแท่นบูชาเต่าทมิฬเพื่อมายังเขตลงทัณฑ์ หลี่อันก็ได้ลอบมาส่งเสียงกล่าวย้ำเตือนกับมันเอาไว้
“หงชวีข้ารู้ว่าเจ้าเองก็สมควรมิใช่คนเขลา สมควรรู้ว่าเรื่องราวครั้งนี้จักจบลงเช่นไร…แน่นอนว่าจะอย่างไรเจ้าก็ต้องตาย! แต่ข้าจะเมตตากล่าวเตือนเจ้าสักครั้ง หากต้วนหลิงเทียนมันไม่ตายล่ะก็…อย่าได้คิดว่าข้าจะจบเพียงเท่านี้ ต่อให้ถึงตอนนั้นเจ้าตกตายไปแล้วแต่ข้าจะยังเอาโทสะไปลงกับสกุลหงของเจ้า!”
นี่เป็นประโยคแรกที่หลี่อันส่งมาถึงหูมันก่อนที่มันจะถูกพาตัวมาเขตลงทัณฑ์ ซึ่งเพียงประโยคแรกนี้ประโยคเดียวก็ทำให้ปราการสุดท้ายในใจของมันทลายลง
ในตอนแรกมันยังคิดอยู่
การถูกหลี่อันบีบคั้นให้ฆ่าต้วนหลิงเทียนแบบนี้ ผลลัพธ์ของมันก็มีแต่ตายกับตายเท่านั้น
เช่นนั้นไม่ใช่หมายความว่ายามประมือกับต้วนหลิงเทียน ในช่วงเวลาสุดท้ายมันก็เพียงปล่อยให้ต้วนหลิงเทียนฆ่าเสียไม่ดีกว่าหรือ?
เช่นนี้ถึงมันตกตายไปก็ไม่ถือว่าตกตายในฐานะคนบาป
เพราะสุดท้ายแล้วมันกับต้วนหลิงเทียนก็ไร้ซึ่งความแค้นอันใดต่อกัน
นอกจากนั้นมันก็เคียดแค้นชิงชังหลี่อันเข้าไส้ ย่อมไม่คิดให้ความหวังของหลี่อันสมปรารถนา!
อนิจจาวาจาประโยคดังกล่าวของหลี่อัน ได้ทำลายความคิดนี้ของมันไปทันที
