“เพ้ย! เรื่องเหลวไหลพรรค์นั้นยังมีวันเป็นไปได้หรือ?! ด้วยนิสัยแข็งกร้าวของศิษย์พี่ต้วนหลิงเทียนที่กระทั่งอาวุโสหลี่อันยังไม่กลัว พวกเจ้าคิดจริงๆหรือว่าศิษย์พี่จะยอมแพ้โดยไม่สู้?”
…
เสียงสนทนาของเหล่าศิษย์แท่นบูชาจตุรลักษณ์ดังอื้ออึงไปทั่ว ฟังแล้วพบว่าแต่ละคนไม่มีใครคิดว่าต้วนหลิงเทียนจะยอมแพ้โดยไม่สู้เลย
ทันใดนั้นเอง พลันมีศิษย์แท่นบูชาจตุรลักษณ์คนหนึ่งที่พึ่งเลิกงานกลับมา และมันก็คล้ายเห็นอะไรบางอย่าง จึงพุ่งร่างเข้าไปหาศิษย์อีกคนที่กำลังชมมองเรื่องราวความวุ่นวายเบื้องหน้าด้วยหน้าอย่างจริงจัง ก่อนจะกล่าวถามด้วยความประหลาดใจ “เฉิงจี้ ไฉนเจ้ามาอยู่นี่ได้เล่า? แล้วนี่เกิดอะไรขึ้นกันไฉนคนเยอะแยะนัก?”
“เรื่องข้าไว้จะตอบเจ้าทีหลัง” คนที่ลอยร่างอยู่ก่อนส่ายหน้าไปมา หากแต่สายตาของมันยังไม่ละจากหงชวีแม้แต่น้อย “ตอนนี้พวกเราชมเรื่องราวเบื้องหน้าก่อน เป็นศิษย์พี่ใหญ่หงชวีคิดชิงตำหนักเอกอุจากต้วนหลิงเทียน…บางทีพวกเราอาจได้เรียนรู้อะไรจากการประมือของทั้งคู่”
เมื่อได้ยินคำตอบของเฉิงจี้ ศิษย์ที่พึ่งเหินร่างเข้ามาก็พยักหน้ารับทราบ และหันไปมองหงชวีที่กำลังเผชิญหน้ากับต้วนหลิงเทียนด้วยความสนใจ
ทั้งคู่ล้วนมาจากแท่นบูชาเต่าทมิฬเหมือนกันแถมยังรู้จักกัน แต่ผู้ที่พึ่งเลิกงานกลับมานั้นมันเห็นว่า ‘เฉิงจี้’ พึ่งมาปรากฏตัวในเขตลงทัณฑ์ จึงสงสัยไม่น้อยว่าอีกฝ่ายไปทำความผิดอะไรมา
