เพราะสุดท้ายต้วนหลิงเทียนต่อให้หลับก็คงไม่เคยฝัน ว่าศิษย์พี่ใหญ่แห่งแท่นบูชาเต่าทมิฬคนนี้ที่เขาไม่แม้แต่จะพบเจอมาก่อน กลับต้องการฆ่าเขาเพราะอับจนหนทาง ทั้งๆที่พึ่งเคยพบหน้ากันครั้งแรก
“ต้วนหลิงเทียน!”
ขณะเดียวกันแววตาเศร้าสร้อยของหงชวีก็สลายไปคงเหลือแต่เพียงสายตาเด็ดเดี่ยวราวปลงตก “วันนี้ต่อให้เจ้าจะยอมแพ้และมอบตำหนักเอกอุให้แต่ข้าโดยดี แต่ข้าก็อยากประมือกับเจ้าในสภาพสู้เต็มกำลัง เพียงหวังได้ยลเวทย์พลังขั้นสูงทั้ง 3 ของเจ้าสักครา!”
ต้วนหลิงเทียนอดไม่ได้ที่จะอึ้ง หลังได้ยินวาจาประโยคนี้ของหงชวี
หงชวีผู้นี้จะไม่มั่นใจไปหน่อยรึไง!
ไม่คิดเลยว่าอีกฝ่ายกล้าคิดว่าเขาจะกลัวจนถึงขั้นยอมแพ้และมอบตำหนักเอกอุให้มันโดยไม่ต้องสู้!
“โอ้! ศิษย์พี่หงชวีนับว่าพกพาความมั่นใจมาเต็มกระเป๋าจริงๆ!”
ขณะเดียวกัน ทางด้านเหล่าศิษย์แท่นบูชาจตุรลักษณ์พอได้ยินวาจาประกาศอย่างมั่นใจของหงชวีก็อดไม่ได้ที่จะผงะไปวูบหนึ่ง
“ด้วยเวทย์พลังขั้นสูงทั้ง 3 ชนิดของต้วนหลิงเทียน ยังผลให้พลังฝีมือของต้วนหลิงเทียนแทบจะไม่ได้ด้อยไปกว่าขอบเขตเซียนนภาขั้นเชี่ยวชาญ…ทว่าจากวาจานี้ของศิษย์พี่หงชวี เห็นได้ชัดว่ายังดูเบาต้วนหลิงเทียนอยู่หลายส่วน!”
“ข้าก็คิดเช่นนั้น”
“แล้วพวกเจ้าคิดว่าศิษย์พี่ต้วนหลิงเทียนจะยอมแพ้แล้วส่งตำหนักเอกอุไปแต่โดยดีหรือไม่?”
