“อย่างไรก็ตามตอนนี้มันอยู่ในเหมืองลำดับ 1 นับว่ามิใช่เรื่องง่ายนักที่จะฆ่ามัน…นอกจากนั้นความแข็งแกร่งในปัจจุบันของมันก็มากพอจะเทียบกับศิษย์ที่มีด่านพลังฝึกปรือขอบเขตเซียนนภาขั้นเชี่ยวชาญทั่วๆไป…”
พึมพำมาถึงจุดนี้ สีหน้าหลี่อันกลายเป็นปั้นยาก
เหมืองลำดับที่ 1 นั้น นอกจากอาวุโสที่ได้รับมอบหมายให้ไปปฏิบัติหน้าที่แล้ว ในแท่นบูชาจตุรลักษณ์ก็เห็นทีจะมีแต่อาวุโสคุมกฏเท่านั้นที่สามารถเข้าออกได้ตามอำเภอใจ ส่วนคนอื่นนั้นไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าไปเด็ดขาด
เป็นไปไม่ได้เลยที่หลี่อันจะใช้วิธีแข็งกร้าวบุกไปฆ่าคนอย่างไร้ปราณีด้วยตัววเอง!
“ต้วนหลิงเทียน….แต่เจ้าคิดจริงๆเหรอว่าเจ้าซุกหัวอยู่ในเหมืองลำดับที่ 1 เช่นนั้นแล้วข้าจะไม่มีวันแตะต้องเจ้าได้?”
หลังจากกล่าวคำพร้อมแสยะยิ้มเย็นชาออกมา ร่างหลี่อันก็วูบออกจากบ้านทันที ไม่ทราบว่ามันคิดไปที่ใดกันแน่
หากแต่หลังจากเหินร่างฉับไวมาพักหนึ่ง ไม่นานหลี่อันก็หยุดร่างลงที่เขตที่พักของเหล่าศิษย์แท่นบูชาเต่าทมิฬ กล่าวให้ชัดคือมันมาหยุดลงเหนือน่านฟ้าตำหนักเอกอุหลังหนึ่ง!
“นั่นอาวุโสหลี่อันนี่!”
“อาวุโสหลี่อันมาทำอะไรที่นี่กัน?”
…
การปรากฏตัวของหลี่อันแน่นอนว่าย่อมเรียกความสนใจจากเหล่าศิษย์แท่นบูชาทมิฬที่ไม่ได้ปิดด่านบ่มเพาะ และบังเอิญอยู่นอกบ้านพอดีทันที
“หงชวี!”
