แต่เป็นเพราะระหว่างขุดเขาก็แอบส่งหินเซียนที่ขุดได้เข้าไปเก็บไว้ในเจดีย์หลิงหลง 7 สมบัติ ทำให้ดูเหมือนเขาใช้เวลาขุดอยู่นาน
แต่แน่นอนว่ามันก็นานกว่าเดิมไม่มาก
หากไม่ใช่เพราะกลัวว่าเขาจะถูกอาวุโสค้นพบว่าใช้เวลาขุดหินเซียนนานผิดปกติ เขาคงขุดพวกมันแล้วเก็บไว้ให้มากกว่านี้…
‘ไว้ค่อยเก็บครั้งหน้าแล้วกัน…ตอนนี้พอก่อน’
คิดถึงตรงนี้ต้วนหลิงเทียนก็เลือกจะย้อนกลับไปทางเดิม แต่คราวนี้ตะกร้าที่สะพายแบกอยู่ด้านหลังไม่ได้ว่างเปล่าเหมือนขามา มันเต็มไปด้วยหินเซียนที่ขุดได้ และแน่นอนว่าการปรากฏตัวของเขาย่อมดึงดูดความสนใจของทุกคนอีกคกรั้ง
“นั่นต้วนหลิงเทียน!”
ต้วนหลิงเทียนย่อมได้ยินเสียงกระซิบกระซาบของเหล่าศิษย์ชัดเจน จึงรู้ได้ทันทีว่าตัวตนของเขาถูกเปิดเผยแล้ว
‘ไม่คิดเลยว่าจะมีคนจำข้าได้เร็วขนาดนี้…’
ต้วนหลิงเทียนส่ายหัวไปมาเบาๆ
ขณะเดียวกันที่ต้วนหลิงเทียนเดินกลับออกมา เขาก็พบว่าตอนนี้ขบวนเล็กๆที่คอยตามเขาแจอย่างตอนแรกไม่มีอีกแล้ว
แต่เขาก็ไม่ได้แปลกใจกับเรื่องนี้สักเท่าไหร่
เพราะตอนนี้เขาเข้าใจแล้วว่าทำไมตอนแรกถึงมีคนตามเขามาเป็นพรวน…ที่แท้กลับเป็นเพราะทุกคนหมายตาตะกร้าใบใหญ่พิเศษของเขานั่นเอง
อย่างไรก็ตามหลังจากเขาเปิดเผยพลังฝีมือออกไปเล็กน้อย ทั้งหลายที่หมายตาในตะกร้าใบใหญ่พิเศษของเขาก็ไม่มีใครกล้าลองดีอีก…
ล้อกันเล่นหรือไร!
