หลังพ่นลมสบถเสียงเย็นอีกครา ต้วนหลิงเทียนก็คร้านจะสนใจอะไรหนิวคงอีก หันหลังและเดินลึกลงไปในเหมืองทันที
หลังทราบคุณค่าของตะกร้าใบใหญ่พิเศษแล้ว ต้วนหลิงเทียนก็สามารถเข้าใจได้ว่าไฉนหนิวคงถึงบังเกิดจิตคิดแย่งชิงตะกร้าใบนี้ไปจากเขา…
อย่างไรก้ตาม หนิวคงโชคร้ายนัก ที่มาเจอของแข็งอย่างเขา…
หาไม่แล้วป่านนี้ตะกร้าของเขาคงถูกเปลี่ยนมือ!
แต่สุดท้ายแล้วหนิวคงก็เพียงคิดชิงตะกร้าเขาเท่านั้น การลงมือของมันก็ไม่ได้มีจิตสังหารอะไรเขาจึงไม่คิดจะทำร้ายมันให้มากไปกว่านี้ เพราะสุดท้ายในเขตลงทัณฑ์แห่งนี้ การช่วงชิงตะกร้าก็ถือเป็นเรื่องปกติ
เมื่อได้เห็นต้วนหลิงเทียนกำลังเดินจากไป เหล่าศิษย์แท่นบูชาจตุรลักษณ์ที่อยู่ในจุดเกิดเหตุก็ไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง!
จนเมื่อเห็นแผ่นหลังของต้วนหลิงเทียนหายลับสายตาไป พวกมันจึงค่อยระบายลมหายใจออกมาอย่างโล่งอก!
ยังอดไม่ได้ที่จะกล่าวถกกันอย่างสนใจ “ที่แท้ศิษย์ผู้นั้นเป็นใครกันแน่ จากพลังฝีมือแล้วสมควรเป็นยอดฝีมือขอบเขตเซียนนภามิผิดแน่ ข้ามาจากแท่นบูชาพยัคฆ์ขาว และก่อนที่ข้าจะถูกส่งมารับโทษที่นี่ข้ามิเคยเห็นหน้ามันมาก่อน”
“ข้ามาจากแท่นบูชามังกรคราม แต่ข้าเองก็ไม่เคยเห็นศิษย์คนนี้มาก่อนเลยเช่นกัน”
“ข้าเป็นคนของแท่นบูชานกไฟมาหลายสิบปี แต่ข้าก็ไม่เคยเห็นกระทั่งเคยได้ยินว่ามีศิษย์ที่มีลักษณะเช่นนี้”
“เหมือนกัน ข้าเองก็มาจากแท่นบูชาเต่าทมิฬ แต่มิเคยพบเห็นมันมาก่อน”
…
