สายแร่หินเซียนที่เขาสนใจนั้น หลังถูกรังสีพลังกระบี่ของเขาไปแล้ว แม้มันจะพังทลายลงมาแต่กลับไร้หินเซียนสักก้อน มีเพียงหน้าดินและหินที่ถล่มลงมาเท่านั้น
“อ้าว…แล้วหินเซียนข้าล่ะ ไม่มีเหรอ?”
ต้วนหลิงเทียนอึ้งเล็กน้อยหลังเห็นกองดินที่ถล่มออกมาจากสายแร่หินเซียน
ตอนแรกเขาคิดว่าอาศัยดัชนีกระบี่นี้สมควรขุดหินเซียนออกมาได้หลายก้อนแน่ๆ แต่ไม่คิดเลยว่าสายแร่หินเซียนที่เขาสัมผัสได้จะมีแต่เปลือก ที่แท้กลับไร้หินเซียนอะไรอยู่
บ้าจริง!
ปล่อยไก่ตัวเบ้อเร่อ!
ในขณะที่ต้วนหลิงเทียนกำลังสบถอยู่ในใจ หลายคนที่เดินตามเขามาก็ถึงกับสองตาลุกวาวทันที
“สายแร่หินเซียนมีหรือมิมีหินเซียนสังเกตได้ง่ายเช่นนั้น…แต่มันยังมิรู้หรือ?”
“นั่นสิ มันไปทุบผนังว่างเปล่าทำอะไร มิใช่แค่แผ่สำนึกเทวะออกไปก็สัมผัสได้ง่ายๆแล้วหรือไร ว่าสายแร่หินเซียนจุดใดสมควรมีหินเซียนอยู่?”
“มือใหม่! มันต้องเป็นผู้ที่มาใหม่แน่!!”
“ดูเหมือนว่าตะกร้าใบใหญ่พิเศษด้านหลังของมันล้วนได้รับมาเพราะโชคจริงๆ! แม้ข้ามิรู้ว่าไฉนอาวุโสถึงปล่อยตะกร้าใบใหญ่พิเศษออกมาผิดเวลา แต่ข้ามั่นใจนักว่ามันเป็นหน้าใหม่แน่!”
“ฮึ่ม! หน้าใหม่ไหนเลยจะคู่ควรกับตะกร้าใหญ่พิเศษ”
…
ขณะเดียวกันกับที่เห็นต้วนหลิงเทียนปล่อยไก่ เหล่าศิษย์แท่นบูชาจตุรลักษณ์ที่ติดตามมาก็ส่งเสียงพูดคุยกันสนุกสนาน ทั้งหมดเห็นพ้องต้องกันว่าต้วนหลิงเทียนไม่คู่ควรจะใช้ตะกร้าใหญ่พิเศษ!
