เพราะนี่ก็เป็นหนึ่งในไม่กี่เรื่องที่สร้างความบันเทิงใจให้พวกมันได้ภายในเขตลงทัณฑ์แห่งนี้ อีกทั้งพวกมันก็ไม่ต้องจ่ายราคาอะไรก็สามารถชมดูการแสดงให้เพลินตาได้แล้ว
“มีเรื่องอันใดกันรึ?”
“นั่นมิใช่หนิวคงหรือไร? หรือมีคนหาเรื่องหนิวคง?”
“หืม? เจ้าหนุ่มที่กำลังจ้องหน้าหนิวคงนั่นมันกลับมีตะกร้าใบใหญ่พิเศษ…แต่หน้านี้ข้ากลับไม่เคยเห็นมาก่อนเลย?”
“เป็นหน้าใหม่หรือไม่? แต่ถึงมันจะมีตะกร้าใบใหญ่พิเศษทว่านับจากเวลาแล้วมันไม่ถูกต้องอยู่บ้าง…หรือตะกร้าใบใหญ่พิเศษที่หลังนั่น…มันจะไปปล้นมาจากผู้อื่นกัน?”
“หากเป็นผู้ที่มีพลังฝีมือเหนือกว่าผู้ครองตะกร้าใบใหญ่พิเศษคนใดคนหนึ่งในบรรดา 89 คนล่ะก็…นั่นหมายความว่าพลังฝีมือหนิวคงย่อมมิอาจเทียบมันได้ เช่นนั้นนี่ไม่ใช่หาเรื่องเจ็บตัวรึไง?”
……
เหล่าศิษย์ที่มาชมดูเริ่มกระซิบกระซาบกันเสียงดังเซ็งแซ่
อย่างไรก็ตามไม่นานพวกมันก็ได้รับทราบข้อมูลจากศิษย์แท่นบูชาจตุรลักษณ์กลุ่มแรก
“เป็นไปได้หรือที่มันจะไม่รู้วิธีใช้สำนึกเทวะสำรวจหาหินเซียนในสายแร่หินเซียน? กลับไปลงมือขุดบริเวณสายแร่หินเซียนที่ว่างเปล่า?”
“ดูเหมือนจักมีแต่หน้าใหม่แล้วจริงๆ ที่กระทำผิดพลาดในเรื่องง่ายๆเช่นนี้”
“มันสมควรเป็นหน้าใหม่แกะกล่องเชียวล่ะ!”
