“แต่…หากมันมิใช่หน้าใหม่แล้วไฉนถึงมีตะกร้าใหญ่พิเศษได้เล่า? ตัดสินจากเวลาที่ตะกร้าใบใหญ่ถูกปล่อยออกมาครั้งสุดท้าย นี่มันยังเหลืออีก 3 เดือนมิใช่หรือไร ถึงจะมีตะกร้าใบใหญ่ส่งมาอีกใบ”
“ข้าก็ไม่รู้เหมือนกัน”
……
ต้วนหลิงเทียนย่อมไม่ทราบ ว่าในขณะที่ทุกกคนจ้องมาที่เขา ต่างก็ลอบส่งเสียงสนทนากันด้วย
ผ่านไปสักพักทุกคนก็ยังไม่แน่ใจว่าต้วนหลิงเทียนเป็นคนใหม่หรือไม่…
เพราะตัดสินจากเวลาที่อาวุโสจะปล่อยตะกร้าใบใหญ่ออกมา สมควรไม่ใช่เวลานี้…
หรือบางทีเพราะศิษย์คนนี้ที่แท้กลับมีพลังฝีมือสูงส่ง หากแต่ปกติแล้วใช้เพียงตะกร้าธรรมดามาโดยตลอด แต่ไม่นานมานี้ค่อยมีโอกาสช่วงชิงตะกร้าใบใหญ่พิเศษมาได้?
เพราะสุดท้ายแล้วในเขตลงโทษแห่งนี้ ก็มีศิษย์แท่นบูชาจตุรลักษณ์กว่าสี่พันคน เป็นไปไม่ได้เลยที่ทุกคนจะจดจำผู้ที่ถือตะกร้าธรรมดาได้หมด
พวกมันจำได้เพียงใบหน้าของผู้ที่มีตะกร้าใบใหญ่พิเศษที่มีอยู่ราวๆเกือบร้อยคนเท่านั้น
และพวกมันมั่นใจได้ว่า ใน 89 คนที่สมควรถือครองตะกร้าใบใหญ่อยู่ ไม่มีชายหนุ่มผู้นี้!
เช่นนั้นก็มีความเป็นไปได้เพียงสองประการเท่านั้น
ประการแรกชายหนุ่มผู้นี้ พึ่งเป็นศิษย์ที่ถูกส่งมารับโทษคนใหม่ และบังเอิญมีโชคได้รับแจกตะกร้าใบใหญ่
ประการที่สอง ชายหนุ่มผู้นี้แต่เดิมมักใช้เพียงตะกร้าธรรมดา แต่พึ่งไปช่วงชิงตะกร้าใบใหญ่พิเศษมา
