อย่างไรก็ตามคำตอบของจูลู่ฉีกลับทำให้รอยยิ้มตื่นเต้นบนใบหน้าของหลี่อันชะงักค้างทันที ยังเร่งกล่าวถามออกไปด้วยน้ำเสียงเข้มขรึม “มิใช่เจ้าเป็นสหายของมันหรือไร ไฉนถึงไม่ทราบความเป็นมาของมัน!?”
“ข้าพึ่งได้พบกับต้วนหลิงเทียนก่อนที่จะเดินทางมาถึงลัทธิบูชาไฟแค่มิกี่วันเท่านั้น ต้วนหลิงเทียนเองก็มิเคยกล่าวถึงเรื่องนี้ออกมา และข้าก็ไม่เคยถาม…”
จูลู่ฉียังกล่าวตอบคำถามของหลี่อันออกมาราวหุ่นยนต์
“บัดซบ!”
ได้ยินคำตอบนี้ของจูลู่ฉี หลี่อันก็รู้ได้ทันทีว่าครั้งนี้มันดีใจเก้อเสียแล้ว ยังคว้าจับได้แต่น้ำเหลว!
จูลู่ฉีผู้นี้ไม่แม้แต่จะรู้ความเป็นมาของต้วนหลิงเทียนด้วยซ้ำ!
“เหอะ!”
เนื่องจากจูลู่ฉีไม่อาจมอบคำตอบที่ต้องการให้แก่หลี่อันได้ หลี่อันจึงคร้านจะเสียเวลาอะไรกับมันอีก เหินร่างจากไปทันที
หลังหลี่อันจากไป แววตาดั่งปลาตายของจูลู่ฉีก็หวนกลับมามีประกายอีกครั้ง
และหลังจากที่มันรู้สึกตัว มันก็พบว่าบัดนี้มันได้อยู่ท่ามกลางป่าลึกแห่งหนึ่ง ซึ่งเป็นป่าในเขตพื้นที่ของแท่นบูชาพยัคฆ์ขาวเอง…
หลังคืนสติกลับมาได้ไม่ทันไร จูลู่ฉีก็ตระหนักได้ถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นก่อนหน้า อดไม่ได้ที่จะกล่าวพึมพำออกมาให้ได้ยินคนเดียว “หลี่อันสมควรใช้ทักษะควาญวิญญาณกับข้าไม่ผิดแน่…หวังว่าทักษะลับที่ต้วนหลิงเทียนถ่ายทอดให้ข้าจะใช้การได้ หาไม่แล้วข้าคงได้ทรยศสหายโดยไม่รู้ตัว…”
