เสียงเรียกที่ว่าฟังแล้วแหบแห้ง ผู้มาเรียกหาเขาสมควรเป็นชายชราไม่ผิดแน่
“ข้าคืออาวุโสเพลิงเงินของแท่นบูชาเต่าทมิฬ เมิ่งจิน!”
ผู้ที่เรียกหาต้วนหลิงเทียน ประกาศฐานะทั้งนามออกมาทันที ด้วยกลัวว่าต้วนหลิงเทียนจะไม่แยแสคำเรียกหาของมัน
“เมิ่งจิน?”
ต้วนหลิงเทียนนิ่งคิดไปครู่หนึ่ง สักพักเขาก็จดจำได้ ดูเหมือนแท่นบูชาเต่าทมิฬจะมีอาวุโสเพลิงเงินนามนี้อยู่จริงๆ อีกฝ่ายเป็น 1 ใน 5 ของอาวุโสเพลิงเงินประจำแท่นบูชาเต่าทมิฬ!
ด้วยความที่ต้วนหลิงเทียนคุ้นชินก็แต่หลี่อัน กัวฉง และเถิงชานเท่านั้น กับเมิ่งจินเขาไม่เคยพบเจอมาก่อน เช่นนั้นต้องใช้เวลาครู่หนึ่งก่อนที่ต้วนหลิงเทียนจะนึกออก
หลังออกจากเจดีย์หลิงหลง 7 สมบัติแล้ว ต้วนหลิงเทียนก็เก็บเจดีย์ไว้กับตัวเรียบร้อย ค่อยออกจากห้องพัก และเปิดประตูเรือนชั้นรองออกไปพบคน
ทันทีที่เขาเปิดประตูเรือนชั้นรอง ต้วนหลิงเทียนก็ตระหนักได้ทันทีถึงสายตา 2 คู่ที่มองจ้องมายังเขา อีกทั้ง 1 ในนั้นยังเต็มไปด้วยความเกลียดชัง
ต้วนหลิงเทียนหันไปมองหาเจ้าของสายตาดังกล่าวทันที
มองไปก็เห็นร่างคน 2 คนกำลังลอยตัวเหนือเรือนชั้นรองของเขา หนึ่งนำหนึ่งตาม
ผู้ที่เหินร่างอยู่ด้านหน้านั้นเป็นชายชราสวมชุดประจำตัวบ่งบอกฐานะอาวุโสเพลิงเงินประจำแท่นบูชาเต่าทมิฬจริงๆ ร่างกายของอีกฝ่ายแลดูกระฉับกระเฉงแข็งแรง หากไม่เหลียวมองไปยังใบหน้าคงยากจะบอกได้ว่าเป็นผู้ชราแล้วคนหนึ่ง
